هر سرو سوخته را، ایستاده ایی در پی
  •  

06 شهریور 1402
Author :  
سروهای سوخته و ایستاده

دلم بیدادگاهِ داد و فریادیست از تطاول ها،

به چشم خود، دردِ رَدِ سمِ اسب تازی، بر تنِ مجروح را، دیدم،

اسارت ها، طغیان ها؛ غرور نوش جامِ کِبر را در دست آن زنگی، به دست مست ناهشیار را دیدم،

شبانگاهان که غوکان، داد و بیداد سکوتی را، بر تن مفروش جانبازانِ بر خاک مصیبت خفته را فریاد می کردند،

میان سنگلاخ ظلم؛ بی حیایی را میان دیدگان آن غنیمت پیشگانِ صحنه بیداد را دیدم،

من اینجا انتحار غنچه های نرگس شیراز را، میان ضَجه های خسته از بیداد را، هر بار بشنیدم،

به غارت می برد پاییز، هر آنچه کِشت آن برزگرِ دانای دلسوزان،

خدایا این چه پاییزیست؟!

بدین گلشن هم پاییز؟!

نگارین باغ دانش را بدان سوزان،

من اینجا خود به چشم خویشتن، هر بار می دیدم،

مغول سیرت، شَقی صورت؛ به چشم خود، من این غارتگرِ غدار را هر بار می دیدم،

به باغِ علم و دانایی هم نتواند او دیدن، سُرود سَروهای پاک آزادی،

به غارت رفتن این نخل های ایستاده در نسیم پاک را دیدم،

به بند او می کشد امید را لیکن؛

فرو نتواند او ریزد، ستبرین صخره های ایستاده پای آزادی،

نه او آراست این میدان، نه میدانست بدو فرمان،

که من این عهد و ایمان را، به گوش خویشتن ز آزادگان هر بار بِشنیدم،

مرا تقدیر شاید این چنین بدیُمن و بداقبال،

بدین غارت؛ نشین و خوار و بی مقدار، خود دیدم،

ولیکن نه!

نه تقدیر است ما را این چنین!

که من غارتگرانِ راه را، میان سایه های حُسن هم دیدم،

که زین خواب سکوت ما، به غارت سخت مشغولند بر گُلشن،

که این غارت ز اهل حُسن هم، من بار و هم بسیار می دیدم،

آری آری این چنین است بر غارت، که دامنگیر گردیدست، این باغ شقایق را،

من این خصم نگون آثار را، اندر سایه های اعتقادی پاک هم دیدم،

میان سایه ها، انداختند این تیر را بر غارت و بیداد،

من اینجا مرگ خود را، در تن بیمار آنان بارها بسیار، و بلکه بار و هم بسیار می دیدم،

به نظم در آمده در 6 شهریور 1402

به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 مصطفی مصطفوی

پست الکترونیکی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

نظرات (0)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
هنوز نظری ثبت نشده است

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ثبت نظر به عنوان مهمان.
Rate this post:
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.

نظرات کاربران

- یک نظز اضافه کرد در قربانگاه های شرق وحشی، غسالان ...
بلاد کفر رحیم قمیشی بایدن به‌خاطر پیری از کاندیداتوری برای ریاست جمهوری آمریکا انصراف داده. آنجا ب...
- یک نظز اضافه کرد در غوطه ور میان شادی و غم، به است...
دیگر به خانه باز نمی‌گردیم! رحیم قمیشی سال ۵۷ که انقلاب شد، گفتیم چه کسی از آقای خمینی و از روحا...