درود بر شما، متوسط سن شهدای جنگ خسارتبار هشت ساله بین رژیم بعثی عراق و ایران (1359-1367)، در همین حدودی است که در دیماه خونین (1404)، خون ها شان بر سنگ فرش سرد خیابان های شهر جاری شد، از دشمن خارجی قاتل فرزندان این مردم، رسیدیم به ایرانیانی که توسط هموطنان خود سلاخی شده و می شوند، این دیو فاجعه است که دارکوب وار، بر تنه پوسانده شده این درخت می کوبد، این همان فاجعه ایی است که قدرت بیگانه با خواست مردم ایران، آنها را اسیرش کرد، تن ندادن به خواست مردمی که باید نگاهبان این باغ باشند، و تن دادن به ذلت سر فرود آوردن مقابل طرف خارجی! چرا؟! چون لجوجانه مقاومت در مقابل اصلاح طلبی و تغییر خواهی داخلی را بر تن دادن به زور خارجی ترجیح میدهد، چنین مردمی دیو فاجعه را هر سحر در آغوش می کشند، و شهر دامنگیر چنین آشوبی است.