به سوگواری خود نشسته‌ام، سوگی درازدامن، به درازای بود و باشِ میان هزار پرسش بی‌پاسخ، و شبی بلند و بی‌پایان، که انگار هرگز خیالِ پایانش نیست، و من میان این تاریکی بزرگ و فراگیر، در بمباران سیاهی‌هایی هجوم آورنده، که هجوم‌شان به سانِ موج‌های توفان آقیانوسی‌ست، که تو گویی ساحل را هم به یکباره می‌خواهند ببلعند، هزاره‌هاست که اسارت را سَر می‌کنم، اسارتی خونین و دردناک، که نسل به نسل ما را همراهی، و تا رفتن، رها نکرده، و نمی‌کند، و تاریکی با تکبری باورنکردنی، خود را تحمیل می‌کند، گاه آذرخشی،… ادامه مطلب

آه ای دروازه‌های مرگ! همچنان باز بمانید، دنیا بی‌صبرانه انتظار عبور کسانی دیگر را نیز، از دالان تنگ و تاریک شما می‌کِشد! مُخِّلان زندگی، آسایش و سعادت آدمیان، بر باد دهندگان آرزوهای پاک و انسانی، دیوارهایِ بلند، و سدهای سکندرِ در برابر آزادی و برخورداری از کرامت آدمیان، به آشوب کِشندگانِ جهان آرامِ انسانی، نابودگرانِ صلح و آرامشِ دنیا، جنگ طلبان، و ماهیگیران فضای گِل آلودِ بیچارگیِ آدمیان، دغلبازانِ خدعه‌گرِ تمامیت‌خواه، دزدانِ داشته‌های خدادادی، به غارت برندگانِ حاصل زحمت آدمیان، و... آرزوی‌… ادامه مطلب

مقدمه مترجم (سایت یادداشت‌های بی مخاطب): شهرنشینی یا همان تمدن در دو همسایه دیوار به دیوار ایران و هند، پا به پای هم، در دورهای گوناگون تاریخی خود پیش آمده‌اند، این دو خویشاوند نسبی، و پاره‌هایی از یک تنِ تمدنی و اندیشه‌ی فرهنگ و اندیشه ساز آریایی هستند، که مطالعه یکی، تطور اندیشه و زندگی دیگری را نیز تا حدود زیادی روشن می‌کند. ادی شانکارآچاریا [1] ، یکی از اندیشمندان بزرگ هند در دوره انتقال از عصر ودایی [2] به عصری روشنتر در شهر نشینی آریاییان هند است، که نگاه مردمان خود را از خدایانی طبیعی به… ادامه مطلب

بعد از نزدک به سه ماه قطع اینترنت در ایران، با فرا رسیدن دوره رهایی از دنیای اسارتبار بی اینترنتی، اکنون میتوان نفسی کشید و به انتشار یادداشت های مختصر روزهای قطع ارتباطات اینترنتی اقدام کرد: وطن مظلوم من! صدای شکستن استخوان‌هایت را زیر بمب‌های سنگین کینه را می‌توانم با سلول سلول‌های تنم بشنوم و حس کنم، شب‌ و روز فرغون فرغون بمب را بر سرت خالی می‌کنند، تا تو را از داشته‌هایی که دهه‌ها برای داشتنش خون جگر خوردی محروم کنند، در این میان یکی از تحویل سرزمین سوخته می‌گوید، یکی از اختیاردار شدنت به… ادامه مطلب