بالاخره ماه صفر هم به اتمام رسید و نوبت به حکومت صالحان خواهد رسید

شنیده ام که پیامبر اکرم صلوات الله علیه از شنیدن خبر پایان ماه صفر خیلی خوشحال می شدند. این که در این ماه چه هست که باید با صدقه و... آن را باید به خیر پایان برد, نمی دانم ولی این را می دانم که در ماه ربیع ظاهرا خبر های خوبی است که باید صفر را پشت سر گذاشت و به آن رسید. در ماه صفر ما مسلمانان ستون خیمه اسلام یعنی پیامبر ص را از دست می دهیم و ما شیعیان نیز دو امام ع را . امام حسن مجتبی علیه السلام و امام رضا علیه السلام که هر دو را بنده ارادتی خاص دارم آن یکی که در مدینه است و مظلوم ترین هاست چه نزد مسلمانان و حتی شیعیان و دیگری که  در طوس است که افتخار میزبانی او را ما ایرانیان داریم و قربانی دسیسه حاکمان زر و زور و تزویر شد.

اما امروز سالروز هجرت پیام آور رحمت و مهربانی است که هجرت تاریخ ساز و مهم  خود را از مکه (مرکز وحشت مستبدین) به مدینه النبی , شهر مهاجر و انصار آغاز نمود و این طلیعه حکومت صالحان بر زمینیان بود. خدایا بر این قدم ها قسم حکومت صالحان بر زمین را محقق فرما و با ظهور حضرت حجت عج بشریت و ما را از رنج و سرگردانی و انسان ها را از ظلم و کینه و نفرت و جنگ و ستیز و دورویی و خباثت و تزویر و ریا و دروغ و استبداد و تمام رذایل خلاص گردان.

خدایا هجرتی دوباره برای بشریت نیاز است اما تو بگو از کجا به کجا. آیا همچنان که برای نبی مکرمت ص مدینه را قرار دادی امروز برای بشریت خسته از ظلم هم جایی در این جهان وجود دارد؟ آیا محلی هست که آنان به آن رجوع کنند و خلاص شوند هر چه نگاه می کنم دامانی غیر از دامان پر برکت و مهربانانه تو نمی یابم و هر کس هم چیز دیگری را تجویز می کند خطاست.

 تنها از تو مدد می جویم و معتقدم که باید انسان زیست و خلق باید از آنچه تو آفریدی (من) احساس راحتی و امنیت خاطر کنند و گر نه انسانیتی برایم نیست و ایمان و مومن بودن اثر ندارد. خدایا خلق خود را از من ایمن دار .  

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 13:9 شماره پست: 112

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.