The Latest
این روزها و شب ها، ایام علی بن ابی طالب (ع) است، دیشب محراب مسجد کوفه ضربتی را شاهد بود، که فرق محراب دارش را شکافت؛ و در این ساعات و ساعاتی چند دیگر او (ع) باید به درد ضربه ی شمشیر هم رزمش در صفین، و زهری که از عصاره کینه های خفته در دل های مریض و بی رحم آلوده بود، دست و پنجه نرم کند تا در بیست و یکم ماه رمضان جان را تسلیم رضای حق کرده و به کاروان گذشتگان من جمله محمد (ص) که هدایت کننده اش بود و فاطمه (س) که یار و همدم مهربانش؛ بپیوندد و از کاروان کینه، عداوت، نافرمانی، جهل، تزویر و... وا رهد و رستگار و ماندگار گردد.
ما نیز طبق معمول در این شب ها و روزها به این مناسبت و همچنین شب های قدر، که به صورت رمزآلودی با ایام مرتضی (ره) همزمان شده است، به سوگواریش بنشینیم و گاه از زخم علی (ع) و فقدانش اشک جاری سازیم و گاه قدر را با زنده نگاه داشتن شب هایش تا به سحر، پاس داریم. ذکر این روزها و شب ها علی (ع) است ولی نکته ای که وجود دارد این که ؛ علی (ع) نه برای رژیم غذایی اش علی (ع) شد و نه به دلیل مظلومیت و رنج هایی که برد، زیرا که ممکن است در بین هندوها هم افرادی یافت که بدین رنج دایمند و یا در بین ملل مظلوم به مظلومیت غرقند. علی (ع) را چیز دیگری علی (ع) کرد. علی (ع) نه به خاطر زور شمشیرش و شجاعتش، علی (ع) شد و نه به بخشش و عطایش که ممکن است به بخشش و عطا و شمشیر کسانی دیگری هم بتوان در بین خلق خدا یافت که واجد چنین سجایایی باشند.
علی (ع) را عدالتش علی (ع) کرد، علی (ع) را حکمتش علی (ع) کرد، و علی (ع) را تقوایش علی (ع) کرد، علی (ع) را تعبدش علی (ع) کرد، علی (ع) را مهرش به خلق خدا و مردم داریش علی (ع) کرد که در این موارد تکرار ناشدنی شاید بنماید؛ که حاکمی این چنین به عدالت رفتار کند؛ مگر این که از انبیا (ع) باشد و تقوای علی (ع) هم در اوج است و این بلندای را هرکسی توان پریدن نیست. تعبد علی (ع) و رضایتش به آنچه مقدر است، صبری است که از ایوب (ع) می تواند سرزند. پس به نظر می رسد که برای معرفی علی (ع) این رژیم غذاییش و یا آن دردی که در اوج بیماریش می کشد و یا وداعش با عزیزانش و... نیست که باید مبنای معرفیش قرار گیرد؛ آنطور که در این شب ها مکرر بدان اشاره می گردد و احیانا اشک ها جاری می شود. علی (ع) را باید با نهج البلاغه اش، با کلمات گهربارش به مخاطب شناساند. این اهداف علی (ع) است که او را یکه تاز تمام صحنه می کند. این که به شیوه تکفیری های وهابی مسلک، حکم به کفر این و آن داد نه کارساز است و نه مطلوب که آنان نیز البته با همین حربه به ما حمله می کنند و کرده اند و در این روش بسیار هم قهارند. ما نباید در این روش با آنان برابر شویم.
بیاییم از بیان مسایل این چنینی در معرفی علی (ع) خود داری کنیم که ممکن است اشکی از مومنی جاری کند ولی شان علی (ع) را پایین آورده ایم که او بالاتر از این هاست. علی (ع) به زهد، هدف والا، علم، تقوا، انسانیت، عدالت، تعبد، حکمت، ایمان، استقامت در هدف، انصاف، بلاغت، وفاداری به مکتب محمدی (ص)، مردم داری و مردم مداری و... در اوج بود. البته در رژیم غذایی هم خاص بود و رنجی که برد هم خاص خودش بود و... شرایطی که داشت هم خاص بود. ولی سیره و رفتار اجتماعی و سیاسی اش الگوست که باید در مقابل سیره و الگوی حریفش گذاشته و معرفی و مقایسه شود تا تفاوت ها آشکار شود.
شهادت قهرمانانه اش بر محراب زهد و عدالت، بر پیروانش و بشریت عدالت خواه تسلیت باد.
+ نوشته شده در یکشنبه ششم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 21:48 شماره پست: 314
این روزها خانواده وحی و نبوت در انتظار تولد نوزادی است که این خانه را به نور وجود خود روشن خواهد نمود. انوار محمدی (ص) و علوی (ع) از پیشانی این نوزاد خواهد تابید، انواری که از این خانه کوچک، اما به بزرگی تاریخ و افلاک، به آسمان و زمین انعکاس یافته و آن را دو چندان خواهد کرد. نور نبوت از جانب فاطمه (س) و نور امامت از جانب علی (ع) در کالبد این نوزاد ممزوج و از او نادره ای به وجود خواهد آورد که تاریخ به خلق خوشش، به یاد محمد (ص) خواهد افتاد و در مظلومیت، علی (ع) و فاطمه (س) را نمایندگی خواهد نمود. این واقعه شادی را در دل رسول خدا (ص) و علی (ع) و فاطمه (س) چون گل خواهد شکوفاند.
پدر بزرگ و مادر بزرگ ها در این گونه، مواقع دل در دل ندارند و شادی نوه دار شدن، چهره آنان را گل می اندازد، ولی این عروس را نه مادری است و نه مادر شوهری. زیرا خدیجه کبرای (س) همسر دوست داشتنی محمد (ص) دیگر در قید حیات نیست که برای فاطمه (س) در این ایام وهم و ترس انگیز، مادری کند و لذا این تنها پدر بزرگ این نوزاد است که باید برای مادرش هم پدری و هم مادری کند. دل در دل محمد (ص) و علی (ع) نیست. فاطمه (س) می خواهد اولین ثمره ازدواجش با علی (ع) را وارد دنیایی کند که انگار ستون های نگاهدارنده آن را بر ظلم نهاده اند، زیرا کمتر زمانی می توان یافت که حق در مصدر کار و غالب باشد و در مقابل این ظلم است که در اکثر اوقات حاکم است و حکمفرما.
اگر چه محمد (ص) آمده است که طرح نو در اندازد، ولی دوره طلایی حاکمیت حق و انسانیت نیز دوامی چند ندارد و با رفتن محمد (ص) دوره ای از ظلم و تعدی آغاز می شود که دامن آن علی الخصوص خاندان وحی را می گیرد و همین نوزاد نیمه رمضان (ع) نیز از اولین قربانیان این دوره شوم خواهد بود.
شاید پدر بزرگ (ص)، پدر (ع) و مادر (س) به آینده ظالمانه ای که امت محمد (ص) برای این فرزند خانه نبوت (ع) رقم خواهند زد، حدس زده باشند و این که چه آینده ی باشکوهی برای این نوزاد وجود خواهد داشت که همچون نگینی در انگشتری وحی بدرخشد. و چه چهره شوم و شرم آوری برای پدید آورندگان این شرایط برای او رقم خواهد خورد. چه شرم آور خواهد بود که در خانه محمد (ص) برای پدر زنان پیر محمد (ص) مکانی برای دفن شدن هست، ولی برای فرزند جوان محمد (ص) که با زهر جفا ترور شده است، جایی نیست. واقعا تیرباران کنندگان جسد "سبط اکبر" (ع) چگونه چشم در چشم محمد (ص) خواهند شد، هنگامی که در صف محشر به صف شوند و کاروان نبی (ص) از مقابل صف آنان عبور کند.
از این خاطرات غم انگیز که بگذریم، این روزها این صبر و انتظار است که بر خانه وحی سایه انداخته است که درد زایمان کی فاطمه (س) را نوید آمدن مجتبی (ع) خواهد داد؟ پسری که فخر پدر و مادرش خواهد بود و امت محمد (ص) را راهبری که در سایه عدم حضور علی (ع) و محمد (ص)، میراث دار وحی و امامت باشد. در روزگاری که زر و زور و خدعه معاویه در اوج خود قرار دارد او باید نقشی در تاریخ اسلام بزند که چراغ راه هر مومنی باشد که در قرون آینده اسلام در مقابل معاویه ها قرار خواهند گرفت. آری حسن (ع) از حسن خواهد گفت آن هم در روزگاری که جز خدعه و نیرنگ بازاری نیست و شیطان در نی جادوی نیرنگ می دمد، در حالی که خرقه محمد (ص) بر تن دارند؛ در واقع گرگی است که در لباس میش خزیده و جز به دریدن امت محمدی (ص) و سوار شدن بر گرده آنان نمی اندیشد. اما حسن (ع) فاش و اشکار ماموریت رسوا کردن این جریان خبیث خدعه و نیرنگ را به عهده خواهد گرفت و آنان را در پیشگاه تاریخ رسوا خواهد نمود اگر چه به قیمت جان شریف و بی مثالش تمام شود.
پیشاپیش تولد مولود رمضان حضرت امام حسن مجتبی (ع) بر رهروان حقیقی آن حضرت و تمامی حق طلبان مبارک باد.
+ نوشته شده در یکشنبه سی ام تیر ۱۳۹۲ ساعت 0:32 شماره پست: 311
آنچه مسلم است در سنت محمدی (ص) و در اصول اخلاق انسانی قایل بودن آقایی و سروری بر بندگان خدا برای خود؟!!! مذموم است. ما که از تیره ساداتیم و مردمی که برای اهل بیت عصمت و طهارت (ص) احترام قائلند، ما را "آقا" خطاب می کنند، در هنگام خطاب شدن به چنین عنوانی برخود می لرزیم که اگر چنانچه ملزومات وابستگی به این خاندان (ع) را رعایت نکنیم، چه گناه بزرگی که بر ما نوشته نمی شود؟ و قطعا در پیشگاه خداوند (جل و اعلی) و رسول گرامی اش (ص) باید بر این خطاب شدن، در عین ناشایستگی خود، پاسخگو باشیم. ولی بعضی به خاطر این که با عناوین این چنینی خطاب شوند نه دلشان می لرزد و نه احساس مسولیتی بر این امر دارند، که این "آقا" خطاب شدن را حق خود می دانند و حق و دینی بر گردن خود به این لحاظ احساس نکرده و از این امر نیز استقبال هم می کنند و بر ترویج آن یا چشم می پوشند و یا تلاش هم دارند و باورشان شده که آقایند و باید سرور دیگران بوده و بر آنان سروری کنند. دل شان هم به گرفتن این عنوان خوش و مغرورانه به عنوان "آقا" و فرزندان خود را "آقا زاده" و بلکه آنها را نیز "آقا" حتی می دانند. ولی به نظر من "آقا" بون (به معنی سروری) تنها برازنده معصومین (ع) است که آنها هم به واسطه این که از نسل رسول رحمتند (ص) و هم این که معصومند و به واسطه پاکی از هر گونه رجس و پلیدی، خود به خود به نظر دیگران آقایی می یابند و البته (خداوند نیز آنان را سروری داده است) خود معصومین (ص) هم از این خصلت مبرا که خود را "آقا" بدانند و این مردم بودند که برای شان (به حق) چنین جایگاهی قایل بودند. افرادی که برای خود آقایی و سروری قایلند، مغضوب خداوند خواهند بود چرا که برتری انسان ها تنها به تقواست و تعیین کننده میزان تقوا نیز تنها خداوند (جل و اعلی) است و مقیاس و میزان آن را نیز به احدی در این دنیا اعطا نکرده و تنها به روز حشر است که انسان ها را به این میزان خواهد کشید و این عین بی تقوایی و دوری از اخلاق است که فردی با غرور و نخوت خود را بر فرد یا افرادی دیگر سرور بداند. و این تنها خداوند بی همتاست که اراده کرده، برخی بر دیگران سروری یابند و بس. لذا قایل بودن چنین جایگاهی برای خود، دور از اخلاق و سنت، و مذموم است. و حتی اجازه به ترویج آن نیز در دید تیزبینان از اهل تقوا، تکریم سنت "چاپلوسی" و به قول طنز آقای مهران مدیری "پاچه خوار" پروری است. در قضیه افرادی که مسولیتی مردم بر گردن آنها نهاده اند، امام خمینی (ره) الگو و اسوه ایی بزرگ در مقابله با این امور می باشد، زیرا در همان اوایل پیروزی انقلاب اسلامی قاطعانه جلوی این قبیل کارها را گرفت. مثال عینی آن هم حادثه یی بود که برای فردی مثل مرحوم فخرالدین حجازی (ره) که ناطقی برجسته و انقلابیی دوست داشتنی بود، اتفاق افتاد و امام (ره) به محض این که احساس کرد بوی (تنها بوی) بزرگ نمایی از او (ره)، از سخنان این سخنور زبردست و تو دلبرو به مشام می رسد، جلوی آن را قاطعانه و در جمع گرفت و راه را بر این قبیل کارها در قبال خود، تا آخر عمر شریفش بست و به قول ضرب المثل فارسی "گربه را جلوی حجله کشت" تا دیگر فردی جرات نیابد که از او بزرگ نمایی داشته باشد (و البته بیچاره مرحوم فخرالدین حجازی (ره) که امام (ره) را با القابی در خور مورد خطاب قرار داد و در مقابل امام (ره) برافروخته قرار گرفت و خاضعانه لب فرو بست و هیچ نگفت. خداوند هر دو بزرگوار را بیامرزد که هر دو دوست داشتنی بودند و خواهند بود).
قدیمی ها می گفتند "آقا تنها مرتضی علی (ع) است" و امروزی ها هم به حق مولای ما حضرت حجت خدا بر زمین، مهدی موعود (عج) را آقا خطاب می کنند و این عنوان واقعا زیبنده این بزرگواران است.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۲ ساعت 9:21 شماره پست: 310
آمدن ماه رمضان بر همه مومنین مبارک باد. ماه رحمت که خداوند که او در این ماه از تمام بندگانش دعوت به عمل آورده است تا در میهمانی فراگیرش شرکت کنند. میهمانی خداوند هم مثل خودش خاص است. برای اهل معرفت که ظاهرا هر روز و هر لحظه حضور در میهمانی خداوند است و البته در طول تمام ایام سال خود را کنار سفره گشوده شده ی خداوند متعال می بینند دیده و میزبانی کریم ترین و مهربان ترین ها را کاملا درک می کنند. ولی برای بعضی از بندگان خدا حضور در این میهمانی نه قابل درک است و نه حس می شود یعنی در حالی که در میهمانی خداوند هستند خود از حضور در آن بی خبر و بی بهره احساس می کنند.
خداوندا ارزش و قدر این ماه میهمانی خود را بر ما بنمایان که ما هم همچون مومنان و عارفان به تو از بهره حضور در آن بهره مند گردیم. خداوندا در این ماه رحمت مرحمت کرده کمی رحمت در دل بندگان ظالمت انداز که با بندگان تو به نیکویی برخورد کنند. خداوندا در بند شدگان از اهل ایمان را خلاصی مرحمت فرما. خدایا به این ماه عزیز اموات و گذشتگان از اهل ایمان را ببخش و بیامرز. خداوندا تمام مریض ها را شفا عنایت فرما.
به حرمت امام حسن مجتبی (ع) که در نیمه این ماه خانه وحی (ص) را به نور وجود خود منور کرد و به شهید محراب این ماه (ع) که از دست جماعت اهل ایمان خلاصی می یابد و رستگار می شود ما را از برکات این ماه عزیز برخوردار بفرما.
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم تیر ۱۳۹۲ ساعت 21:40 شماره پست: 308
دمکراسی و انقلاب نوپای مصر در کمترین زمان ممکن به دست نظامیان این کشور ناکام ماند. ثمره سال ها مبارزه مردم مصر برای خلاصی از دست دیکتاتور به یک سال نکشیده با دخالت عوامل دیکتاتور و کمک خارجی ناکام ماند و فرزندان پوتین پوش و تفنگ بدست مردم آن کشور کار نابکار خود را به انجام رساندند و دولت نوپای برآمده از مبارزات آزادی خواهانه مردم فرهیخته مصر را به زیر کشیدند. این کودتا گرد حسرت را بر دل مردم متمدن مصر و هر انسان آزاده ای می نشاند که چگونه آرزوهای ملتی با یک حرکت از درون آن ملت بر باد می رود و مصری ها باید دوباره خون ها بدهند تا به حق خود و به مرحله قبل از کودتا برسند. این است رجعت دادن یک ملت به گذشته ایی ظالمانه آن هم به دست فرزندان خودش.
گذشته از اشتباهات آقای محمد مرسی و اخوان المسلمین در مدت زمامداری خود این است تجربه ای برای دیگر ملل آزادی خواه که با هر حرکتی که دست نظامیان را در عرصه داخلی کشورها باز و تقویت می کند مقابله نمایند. زیرا مسلحین به سلاح می توانند با حرکات خود زحمات مصلحین و انقلابیون را یک شبه به باد دهند و قدرت را به دیکتاتورها بازگردانده و یا منتقل نمایند و یا در دست دیکتاتورها حفظ و حراست کنند.
اول تیر ماه بلند ترین روز و طولانی ترین روشنایی در میان روزهای سال است. این روز را در مقابل شب یلدا باید در نظر گرفت که طولانی ترین شب و تاریکی در میان شب های هر سال می باشد. ولی امسال بلندترین روشنایی و نور طبیعی مصادف شده است با ایام زاد روز تولد مسیح دوران و انسانی از نسل آفتاب و نور (عج) که روزی روزگار سیاه بشر را به روشنایی بدل خواهد کرد.
او خواهد آمد تا پرده از تزویر و سیاهی دل و افکار جانشینان به ناحق تکیه زده بر منابر اجداد طاهرینش (ع) کنار زند و روح و رفتار پلیدشان را با آینه وجود خود به آنان بنماید. کسانی که جز سیاهی و خشم و خشونت از دهان های نامبارکشان سخنی خارج نمی شود. آنان که فتاوی جنایت بارشان خون هم کیشان شان را به بهانه های واهی حلال می کند و از حقوق شان بی حق. آنان که خود و افکار نابکارشان را حق تصور کرده و خود را محور حق قرار داده دیگران را باطل تصور کرده اند و به ناحق رای به بی حق کردن دیگران می دهند. آنان جز خود حقی دیگر در جهان نه می بینند و نه برایشان قابل تصور است. آنان که تنها خود را میراث دار نبی رحمت (ص) دیده و دیگران را از ارث انبیای کرام (ص) بی نصیب می دانند. آنان که بر ابدان مرده غیر خود هم رحمی ندارند و آن را هم قطعه قطعه کرده به دندان می کشند و البته این را به زعم خود از سر اخلاص و تبعیت از دین مقدس اسلام انجام می دهند. و به باطل برای خود ثواب اخروی جمع می کنند و اگر آینه ای از نوع مهدی (عج) در مقابل رویشان قرار گیرد آن گاه خواهند فهمید که چه چهره های سیاه و پلیدی دارند که آن را روشن و حق تصور می کنند.
او (عج) خواهد آمد که روشنایی را تمدید کند و عدالت را محقق و همه گیر و دایم نماید. بشر خسته از یلدا های متعدد و طولانی امروز چشم به آمدن منجی به سوی کعبه ی شریف نظر دارد که روزی بیت الله الحرام منبع نوری شود که تابیدن آن نور چشم بشر خسته از ناآگاهی و جهل و بی عدالتی را منور نماید.
میلاد قائم آل محمد (عج) مبارک باد.
+ نوشته شده در یکشنبه دوم تیر ۱۳۹۲ ساعت 10:59 شماره پست: 303
پیروزی تیم ملی فوتبال ج.ا.ایران بر کره جنوبی در مقدماتی جام جهانی مسابقات فوتبال برزیل ۲۰۱۴ دومین هدیه الهی بود که خداوند به ملت ایران در این هفته اهدا نمود و انگار خدا خواسته این هفته حال اساسی به ملت ایران بدهد. شکر نعمت های بیشمار خداوند از عهده بشر خارج است. خدایا پیروزی های این ملت مظلوم را مستدام بدار.
در ساعات برگزاری بازی فوتبال نفس ها در سینه ها حبس و شهر خالی از مردم شده بود اما ناگهان موج ملت بیرون پریدند و بعد از ۹۰ دقیقه انتظار کشنده پیروزی مذکور را جشن گرفتند.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 20:35 شماره پست: 301
دورود خداوند بر امام خمینی (ره) و امت شریف ایران که به برکت نهضت او و امتش این ظرفیت برای کشورمان ایجاد شد که خود برای اداره کشور خود تصمیم بگیریم اگر چه نتوانسته ایم که تمام ظرفیت های ایجاد شده در بعد مردم سالاری و بعد اسلامیت که در قانون اساسی توسط امام (ره) و انقلاب تدارک دیده شده بود را به فعلیت برسانیم و از آن بهره مند شویم و آنطور که او و ملت شریف ایران می خواست شویم ولی خدا را شکر که هرگاه اجازه داده شود چشمه هایی از تصمیم درست امام (ره) در انتخاب سیستم جمهوری اسلامی به ظهور می رسد و کشور را از گذرگاه های سخت عبور می دهد. انتخابات ۲۴ خرداد سجده شکر را واجب کرد. شکوه حرکت مردم شریف ایران و نتیجه آن دیشب اشک شوق را در چشم ها جاری و امید را در دل مردم ایران زنده کرد. باید این پیروزی را به تمام مردم ایران تبریک گفت علی الخصوص به طرفداران جریان اصلاح طلبی که اگر چه همه نیامدند و برخی قهر کرده بودند ولی آنها که آمدند تمام قد نه در شعار بلکه در عمل در صحنه حاضر شده و حماسه ای که رهبری انقلاب مد نظر داشت را عملی نموده و با حضور عاقلانه و مناسب خود شرایط را برای ایجاد این حماسه مهیا نمود مدیریت مدبرانه رهبران این جریان سیاسی در صحنه انتخابات و ایثار جناب آقای سید محمد خاتمی برای بیرون کشیدن کاندیدای خود از انتخابات و حرف شنوی جناب آقای عارف برای گذشتن از حقش باعث شد که با یک کاندیدای متبحر در صحنه آمده و نظر بیش از نیمی از رای دهندگان را به خود جلب و بیش از ۱۸ میلیون رای پاک و مردمی را از آن خود کند و پیروزی بزرگی را برای جریان خط امام (ره) رقم زند و انشا الله پایانی باشد بر حذف ها و قلع و قمع نیروهای انقلاب و اختلاس های بزرگ و خویشاوند پروری و افراطی گری و...
در جریان حماسه دوم خرداد هم کشور در شرایط سختی گرفتار آمده بود و همین مردم با حضور خود انقلاب را تثبیت کردند و دشمنان را به تجدید نظر وا داشتند و این انتخابات هم اگر خدا بخواهد همین نقش را خواهد داشت.
ضمن تبریک به جناب آقای دکتر روحانی که عهده دار ریاست کشور ایران برای چهار سال خواهند بود به ایشان توصیه می گردد که کارهای خلافی که رقیب در این هشت ساله انجام داد را هرگز مرتکب نشود. تصفیه های گروهی نیروهای انقلاب از مهمترین جنایاتی بود که در حق این انقلاب شد. برچسب های ظالمانه ای که به نیروهای انقلاب زدند و آنها را از صحنه خارج نمودند. تقسیم بندی های ظالمانه ای که باعث ریزش دادن نیروها شد. یک دستی کشور در قوای سه گانه و غیره که باعث زمینه سازی جرم های بزرگ و اختلاس های بزرگ شد که آبروی کشور و انقلابیون را برد و... که آقای روحانی باید از این موارد و زمینه سازی آن جدا خود داری کند.
آنها به بهانه جوان گرایی به حذف ذخیره های تجربه انقلاب دست زدند و حذف های گروهی خود را توجیه کردند که باید جدا از آن احتراز کرد و بدنه نحیف انقلابیون را بیش از این ضعیف نکرد.
و البته آقای احمدی نژاد حسن عمل هم داشت و آن کار و تلاش بود که باید سرمشق آقای روحانی باشد. او همچنین مردانه پشتوانه نیروهایی بود که با او در حال کار بودند که این نیز خصلت خوبی بود که باید آن را آموخت. او نگذاشت که به بهانه های واهی با برچسب "جریان انحرافی" همکارانش را زیر ضربه ببرند و هرگز قبول نکرد که این برجسب را یارانش بجسبانند که این از جوانمردی او بود که به هیچ قیمت راضی به این ظلم در حق همکارنش نشود. زیرا دوستانش که او را تا قدرت همراهی و هدایت کرده بودند قصد داشتند با ساخت گروهی مجهول تحت نام گروه انحرافی تمامی ضعف های خود را ظالمانه به این چند نفر بار کنند که جوانمردی احمدی نژاد این اجازه را به دوستان هم فکر سیاسیش نداد و او به قیمت گزاف با آن مقابله کرد و زیر باز این ظلم نرفت کاری که اصلاح طلبان در حق آقای کرباسچی (شهردار محترم تهران) نکردند و رقیب سیاسی به بهانه ای واهی و مفت این مدیر لایق را در زیر پنجه های خود له کرد ولی احمدی نژاد به این امر رضایت نداد و تا آخر از یارانش حمایت کرد.
او در اواخر ریاست جمهوریش گاها دمی از قانون اساسی زد که صیانت از آن طبق قانون اساسی به رییس جمهور سپرده شده و در این رابطه قسم یاد کرده است او باید با چنگ و دندان از این حق جمهور مردم در مقابل زیاده خواهی دیگران دفاع نماید و از حدود اختیارات خود که همان اختیارات نماینده ارشد مردم است صیانت نماید. این حساسیت احمدی نژاد به قانون اساسی هم اگرچه کم بود اما ستودنی بود.
خوبی های دیگری هم احمدی نژاد داشت که باید یاد گرفت و بدی هایش را به خودش سپرد تا خود در پیشگاه امام (ره) و خداوند پاسخگو باشند.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 14:17 شماره پست: 300
آقاتهرانی: نگذارید مالک از پشت خیمه معاویه برگردد آقاتهرانی (دبیرکل جبهه پایداری): "ما الان به سراپرده معاویه رسیدیم و مبادا به مالک اشتر بگویید برگرد (این سخنان آقاتهرانی با شعار هیات منا الذله و ما اهل کوفه نیستیم علی حاضران روبرو شد). به امید خدا در همین مرحله اول مشت محکمی به آمریکا صفتان بزنیم و باعث شادی دل آقا و امام زمان بگردیم. امام حسین به ما آموخت که هیچ وقت کوتاه نیاییم." (منبع سایت خبری رجانیوز کد خبر 160124)
تقسیم بندی های ظالمانه مردم کشورمان و یا یاران انقلاب اسلامی و یا به اصطلاح "جامعه اسلامی" خسارات زیادی تاکنون به کشور و انقلاب زده است که خدا می داند حجم خسارتش چقدر بوده است و چه سرمایه های بی نظیری را از انقلاب و کشور نابود نموده است. تقسیم جناح های کشور به جناح علی (ع) و معاویه، در شرایط کنونی و عصر حاضر باعث تکرار ظلم هایی خواهد شد که در زمان ائمه (ع) مذکور به مسلمانان صدر اسلام، از مهاجر و انصار شد. این که خود را "علی (ع)" تلقی کرد و جناح مقابل را معاویه و به قول دبیرکل محترم جبهه پایداری که از آنان به "امریکا صفتان" یاد نمود، همین می شود که در طول هشت سال گذشته شد و چوب تاراج به سرمایه های انسانی انقلاب اسلامی زده شده و یاران امام خمینی (ره) و کسانی در راه این انقلاب از جان و آبرو و خانواده خود دریغ نکرده بودند، شدند "اصحاب فتنه" و دیگرانی شدند اصحاب علی (ع)، بدین ترتیب و با همین استدلال تصفیه و ریزش دادن هزاران از یاران این انقلاب تئوریزه شده و مباح گردید و به اصطلاح "یاران علی" قربتا الی الله یاران امام خمینی (ره) و حتی خانواده و بازماندگان او را از صحنه کشور حذف و یا بی حرمت نمودند. یادگاران خمینی (ره) را "هو" کردند و خانواده هایشان را بی آبرو و مورد بی حرمتی قرار دادند و بی صلاحیتشان اعلام کردند و... و کردند آنچه نباید می کردند و فتنه ایی ایجاد نمودند و نعل های تازه ای که بر اسبان تند خوی خود زده بودند، بر سرمایه های این کشور و انقلاب تاختند؛ چنان تاختنی که دشمن را طمع انداخت و او که در مسیر مصالحه بود را به سوی براندازی جمهوری اسلامی رهنمون کرد.
تاخت و تاز این تمامیت خواهی به جایی رسید که افرادی مثل آقای هاشمی رفسنجانی که از ستون های محکم خیمه انقلاب بودند، و یا خاتمی که فرزند فاضل امام (ره) و... در نظر این تفکر تند و لجام گسیخته تبدیل به "اصحاب فتنه" شده و کسانی که نه در مبارزات انقلاب و نه حتی بعد از پیروزی آن در دفاع مقدس و نه در هیچ صحنه ی دیگری نقشی از آن ها کسی سراغ دارد، جایگزین یاران و همراهان خاص بنیانگذار این خیمه عظیم (ره) کردند و افرادی که در زمان عافیت به جمع انقلابیون پیوسته بودند، شدند ایدئولوگ انقلاب و جانشین مردان سترگ انقلاب و امام (ره) همچون شهید مطهری (ره)؛ و بی شرمانه یاران امام (ره) را با مارک ها و برچسب های ظالمانه از صحنه بیرون کردند و خانه از صاحب خانه تکاندند و آنان را بی اعتبار و بی آبرو و خانه نشین کردند و کار را به جایی رساندند که به خانواده امام و یادگارانش هم جسارت شد که مسول دفتر امام (ره) از این واقعه دق کردند و مردند (که خدایش رحمت کند که کوه غیرت بود و بدین واقعه تلخ تنها او بود که واکنش نشان داد و دیگران زبان به دهان گرفتند و به این ظلم سکوت کردند).
در چنین شرایطی یاران دیگر انقلاب که چوب این فتنه بزرگ را بر ابدان مجروح شان نواخته شده می دیدند، ماندند که با این فتنه عظیم چه کنند و با این جو مسموم که دست های انجمن حجتیه ایی را در آن می توان به عینه دید، چگونه مقابله کنند و البته دیگر امامی (ره) هم نبود که با امثال انجمن حجتیه مقابله کند و چشم این فتنه را دوباره در آورد؛ که آنان همچون خوارج در تقوا و دین مداری چنان خود را جلو می دهند که علی (ع) می خواهد که بتواند آن ها را دوباره رسوا و چهره نمایان کند و چشم این فتنه را در آورد و باطل کردن سحر این جماعت از هر انصار و مهاجری بر نمی آید.
آری باید به دوستان انقلابی خود همچون آقاتهرانی متذکر شد که این اشتباهی بزرگ است که یاران خمینی (ره) را همچون تجربه تلخ بعد از رحلت رسول اکرم (ره) تقسیم نمود که در این فتنه تنها یاران واقعی انقلابند که خواهند سوخت و زیر چرخ های خدعه و نیرنگ بوسفیانیان و عاصیان و مروانیان له خواهند شد و این حسن (ع) و حسین (ع) خواهند بود که در چنین فتنه ای یکی به زهر جفا و خدعه و دیگری به زور شمشیر از صحنه خارج خواهند گردید و جالب این که حکم شرعی اش را هم مهاجر و انصاری همچون قاضی شارع (از قضات علی ع)) و شمشیر برنده اش را شمر بن ذی الجوشن (جانباز صفین) خواهد کشید؛ و از این صحنه نبرد انقلابیون، تنها مروانیان و بوسفیانیان و خوارج سود خواهند برد که یکی علی (ع) بکشد و یکی ابوذر (ره) را در تبعید حذف کند و... و همه این فتنه ها و جنایات را نه امپراتوری ایران و نه امپراتوری روم و نه نصاری و نه یهود، بلکه یاران محمد (ص) به سر یاران محمد (ص) آوردند؛ آن هم از سر اخلاص و قربتا الی الله.
پس بیاییم گذشته را چراغ راه آینده خود قرار دهیم و حربه دین را در مبارزه سیاسی با یکدیگر به کنار گذاریم و بیش از این، از این وسیله مقدس در مبارزه با دین مداران سود نجوییم که این ظلم را در پیشگاه امام خمینی (ره) (که اکثر اطرافیانش و ائمه جمعه اش و حکم دارانش و... امروز با همین حربه در گوشه ی خانه هایشان رانده شده اند) نا بخشودنی خواهد بود و البته نه خداوند و نه رسول خدا (ص) و نه ائمه اطهار (ع) به ما اجازه خواهند داد که به چنین ظلمی دست زنیم و بی مجازات بمانیم.
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 8:25 شماره پست: 299
صدا و سیما به طور واضح تمام توانش را گذاشت تا برنامه مناظره ها بین کاندیداهای ریاست جمهوری در یک فضای مساوی بین چند فرد تعیین شده توسط شورای نگهبان به عدالت به انجام برسد و آنان بتوانند در یک فضای مساوی خود را به مردم شریف ایران ارایه نمایند. آقای مرتضی حیدری (مجری این برنامه) را می توان سمبل عدالت گستری مسولین صدا و سیما در این برنامه دانست که در این چندین ساعت مناظرات کار خود را به خوبی و به نحو احسن انجام داد. خدا را شکر که عدالت در این چند ساعت و حداقل در این برنامه، نسبتا به خوبی جاری شد هر چند صدا و سیما به این چند ساعت محدود نمی شود و هر روز صدها ساعت برنامه از شبکه های مختلف آن پخش می شود ولی این تمرین و نمونه خوبی برای رعایت بی طرفی بین حاضرین و عدالت در زمان در اختیار گذاشتن این تریبون ملی بود.
خدا کند روزی برسد که بهره مندی از این تریبون ملی و دیگر تریبون های ملی کشور همچون امامت جمعه ها و... به عدالت بین همه رهبران سلایق مختلف کشور تقسیم شود و همه به نسبت طرفداران شان در بین مردم، در این تریبون ها سهیم باشند و البته هم همین عدالت خواهد بود که زیبنده مومنان و نظام برخاسته از ایمان است. خدا کند همین سیستم به کل صدا و سیما تسری یابد و این تریبون ملی در اختیار همه سلایق از مردم برخاسته و جناح های مختلف کشور به عدالت قرار گیرد.
اگر این جمع هشت نفره را سمبل همه سلایق ملی در نظر بگیریم (که البته نیستند و بسیاری در این جمع غایبند) جناب آقای ضرغامی (ریاست محترم صدا و سیما) به عنوان مقسم و برنامه ریز اصلی تخصیص فرصت ها باید آمار دهد که مثلا در طول سال گذشته این هشت نفر (یا حامیانشان) چه سهمی از برنامه های صدا و سیما را داشته اند. چهره و سخن آنان به چه نسبتی از این تریبون ملی به مردم عرضه شده است؟!!! برخورداران از این امکان ملی چه افرادی بودند و نابرخورداران چه کسانی هستند.
به قول بعضی ها این چهره سازی های صدا و سیما است که افراد را "رجال" و سپس آنها را "ملی" می کند. مثلا آقای احمدی نژاد (رییس جمهور کشورمان) تا قبل از این برای مردم بسیار ناشناخته بود تا این که با تصدی شهرداری تهران و تمرکز دوربین ها روی چهره اش تبدیل به رجل ملی و مذهبی و سیاسی شد تا از سد فیلتر شورای نگهبان به راحتی عبور کند و به عنوان رجل سیاسی در مقابل استوانه های انقلاب همچون آقای هاشمی رفسنجانی قرار گیرد و هم اینک نیز آقای جلیلی عینا همین پروسه را گذرانده و به "رجل" تبدیل شده و از فیلتر شورای شورای نگهبان به راحتی عبور کرده و در عرصه رقابت قرار گرفته است و باید بگویم این هنر دوربین صدا و سیما است که این چنین معجزه می کند و رجل می سازد.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 20:23 شماره پست: 296









