عرصه دین عرصه نام آوری نیست این عرصه، عرصه اخلاص و تقواست و بس

 عرصه دین عرصه بی نامی است و صاحبان عقل، نام خواهی را به عرصه های دیگر موکول می کنند. نام خواهی و متاع نام خواهان را در این بازار خریداری نیست، آنچه در این بازار خریدار دارد اخلاص و تقواست و بس و تلاش نام خواهان نیز در این مسیر بی ثمر خواهد بود؛ چرا که کور سوهایی که ممکن است در این عرصه بخواهند بدرخشند در مقابل نور خداوند بی اثر بوده و با وجود نور خداوند که در انبیا (ع) و ائمه ی (ع) دین تجلی کرده، درخشش طلبی در پرتو این نورهای پاک تلاشی بی اثر و خجالت آور خواهد بود. ایام محرم و عاشورا که آن را باید اوج ایام آزادگی دانست، بندگان در بند نام نمی توانند عرصه یی برای عرصه داری معنوی داشته باشند؛ زیرا در بی نامی است که معرفت این روزها دریافت شدنی است و لاغیر. محرم الگو سازی برای خروج بر طاغوت زمان است و ایثارگران عرصه خون از نام و دنیا به تمام گذشته اند تا در این عرصه نام دار و نام آور شدند. 

 

+ نوشته شده در دوشنبه بیستم آبان ۱۳۹۲ ساعت 7:20 شماره پست: 351

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.