دوست دارم زنده بمانم و فرصت دیدن بیشتری را بیابم، اما چه کنم که شمشیر بدستی به نام مرگ، دنبالم کرده و در پسم میدود، و به عجله ام می اندازد تا حتی از دیدن و لذت بردن از آنچه در آن غرقم نیز بازم دارد. مرگ اندیشی با ما این چنین کرد، حال آنکه باید لذت زندگی را چشید.
ناقوس دمادم مرگ، ما را دچار ندیدن، و دوری از لذت زندگی می کند
به اشتراک بگذارید
آخرینها از مصطفی مصطفوی
- وقتی نقشی را که به شما میدهند رد میکنید،
- گذشته همچنان مهمترین راهنمای ما برای فرداست، اما راهنماست، نه تضمینکننده.
- سنگِ سختِ روزگار و پیشانی، آقای ترامپ! حتی جنایتگری هم قانون، هنجار و منطق خود را دارد
- نسل Z و فریاد برابری خواهی در پایتخت طبقه برهمنان راستگرای متکبر هندو
- اندیشههای که ارزش جانفشانی و تلاش، و زندگی گذاشتن نداشت
