دور از ادب
گویند دور از ادب بود خرده گرفتن به تو
گو که کیست جز تو مختار؟!
تا بگیرم خرده بدو
+ نوشته شده در شنبه هفتم دی ۱۳۹۲ ساعت 17:49 شماره پست: 371
مطالب نویسنده
چه کنم که جز مویه نماندست مرا
یکی گوید
این همه شکوه و شکایت ز بهر چیست؟!
گویم که ز درد ریشه می گیرد
گوید که بس کن این مویه ی بی انتهی و بی معنی را!!!
گویم که زنده است دلم به درد و واگو کردن درد
دل بیدرد مرده ایست در هامون
مرده را کی بود واگو کردن درد؟!
ای درد آشنای
و ای آشنای دوست
بشنو تو درد و درمان مکن مرا
درمان تو پایان درد و بیدردی است
پایان رابطه ایست
که برقرار می باید
+ نوشته شده در شنبه هفتم دی ۱۳۹۲ ساعت 17:6 شماره پست: 370
ای پاک تر ز باد، وزیدن تورا سزاست
تند باد من، کی وزیدن شایدت؟
فخر پاکی، کی وزیدن بایدت؟
روزگار از ما خزان ها کرد باز و بازهم
ای خزان ظلم دوران، کی وزیدن بایدت؟
یاورانت پی ز پی رفتند از دامان ما
ای شهادت، ای شعور؛ کی وزیدن بایدت؟
تند باد حق، کجا بانک ان الحق تو را؟
در پس تزویر دوران، شنیدن بایدت؟
ظلم خصم و طعنه یار و سوال همجوار
پرده اندازی ز غیبت، در کجا می بایدت؟
حق تعالی وعده ی روی تورا دادست ما را بار بار
ای تو طوفان، وعدها را کی تحقق بایدت؟
چون نسیم روی پاکت روز و شب بر ما وزان
از تو طوفان، انتظار ماست، دمیدن بایدت
چرخ گردون زین همه ظلم و تعدی در گل است
بادبان این جهان را، چون وزیدن شایدت.
خصم اینک بر مزار جد و اجدادت جسارت می کند
خشم آتش گون و طوفان زا، هزاران بایدت
بانک "انا فتحنا" را سزا باشد تو را
بر سر سر درب آن، وادی ایمن بایدت
کاسه صبر همه از فقد یار دلنواز
می شود چون چشمه جوشان، پس تقلا بایدت
یاد آن سرچشمه های باد افزای شما
می نوازد قلب دوران، یاد یاران بایدت
آمدن بر سر نشستن، خارها رفتن زما
ای تو طوفان محبت، نو دمیدن بایدت
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 22:19 شماره پست: 281
بباران ای خدای من
بباران باز برما رحمتت را
رحمت بی منتهی و منتت را
ای خدای آسمان ها و زمین
ای خدای رحمتََ للعالمین (ص)
ما تو را بر یوسف زهرای تو (عج)
ما تو را بر خون آن یحیی تو (ع)
می دهیم ارجاع از بهر وفا
تا کنی آباد این دنیایی ما
تا که از قهر و خروشت وا رهیم
تا که ما را وا رهی از خستگی
ماندگی درماندگی و سفلگی
ای خدای یکه و قهار من
ای که ارجاعی هر سودای من
کن نظر این لحظه بر احوال ما
ظلم و بیداد و ستم شد حال ما
شد فراوان نسل نا اهلان به روز
ای خدایا چاره ای باید شنود
تا خلاصی جمله را شامل شود
بل ظهوری شایدت کاندر شود
نی شود باید که تغییری شود
ای خدایا باز بارانی ز رحمت بایدت
تا کند پاک و تمیز این لجنه را
آسمان ابری است کوه ها هم سیاه
جنگل و دریا همه غرق گناه
لیکن مردانی باید اندر روزگار
تا کنند رد شر از این مردمان
مردمانی پاک طینت داده ای
لیک کم تعداد و خاموشند چند
من ندانم رسم باران دادنت
کی شود آغاز بر ما باز باز
بازم امید تویی ای لایزال
بس یقینی روزی باشد به بر
این یقینی باشد اما کی به بار
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم دی ۱۳۹۱ ساعت 10:1 شماره پست: 236
