کاش بادی وزیدن گیرد و بارانی توامان که بشوید زمین و آسمان ما را

آیا سوزناکتر از این وجود دارد که ابرهایی مملو از باران آسمان را فرا گیرند و تو به انتظار بارش آنان بنشینی و نبارند و بگذرند؟! غمناکتر از آن دل های غمدیده ایست که آتشفشانی از دردند و فوران اشکی جاری نشود تا به مرحمی تبدیل شده و به خاموشی آتشفشان غم تبدیل گردد. ای کاش بادی وزیدن گیرد و بارانی توامان که بشوید زمین و آسمان ما را.

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.