دوست دارم زنده بمانم و فرصت دیدن بیشتری را بیابم، اما چه کنم که شمشیر بدستی به نام مرگ، دنبالم کرده و در پسم میدود، و به عجله ام می اندازد تا حتی از دیدن و لذت بردن از آنچه در آن غرقم نیز بازم دارد. مرگ اندیشی با ما این چنین کرد، حال آنکه باید لذت زندگی را چشید.
ناقوس دمادم مرگ، ما را دچار ندیدن، و دوری از لذت زندگی می کند
به اشتراک بگذارید
آخرینها از مصطفی مصطفوی
- باران و کویر، و فرصتی برای عشق ورزی در میانه ویرانی و کشتار
- همه برای نزدیکی به تو در تلاشند، من چطور در تو درگیر نباشم؟!
- خدا باماست یا با او، گاه اینجاست با ما، گاه آنجاست، با او
- آه از آتشی که نوآموزان حلقه زده در گرداگرد درخت پاک دانش میناب را بلعید!
- ادامه نبردهایی ایدئولوژیک دیرینه در قرن 21، جنگ امریکا/اسراییل با ایران و اشتباه ایرانیانِ تحولخواه
