اما خدایا! ما را بنواز که درد ظلم هایی که بر ما رفته است قلب های مان را مالامال از درد کرده است. خدایا بنواز ما را که در محرومیت های ناشی از ظلم له شدیم. بنواز ما را که تنها از تو انتظار نوازش داریم، که دست های برخی از بندگانت با نیش های زهرآلود شان تا آستین در تن مان فرو رفته و البته هر چه نیش از اینان خوردیم گردن و دست های مان به سوی آسمان افراشته تر شد و صورت هامان از سوی زمین و زمینیان رو به آسمان بیشتر رو کرد تا منتظر رحمت تو شویم.
خدایا بِبار برما همچون باران های موسمی سرزمین سندِ و هند، آنگاه که می شوید آثار بدی ها را، و پاک می کند سرزمینی را که کثرت آلودگی از کثیر بندگانت، انسان را در غم گسترش و شدت آلودگی ها فرو می برد، ولی با آمدن این باران چنان پاکی از خود بجا می گذارد که انگار هیچ آلودگی در آنجا نبوده و چه زیباست پاکی بعد از باران در آن سرزمین که زمینش زیر پاهای بیشمار آلوده کنندگانش در محنت تمام است.
خدایا شکر ترا باید بگویم، که البته از توانم خارج است که شکر ترا گویم پس همین قلیل از من ضعیف در مقابل خود که "باری تعالی" هستی قبول کن.
1- دوستان اهل سنت مان این شب را شب قدر می دانند و آن را شب "برات" می نامند که خداوند اجر پاداش روزه داری آنان را می دهد. اهل سنت این شب را به دعا و نیایش می گذرانند و یادم می آید خیابان های خاموش، خالی از هیاهویِ روز و غرق در خواب شهر دهلی (پایتخت هند) در انتهای این شب در تسخیر مسلمانانی است که در حال بازگشت از دعا و نیایش و مراسم مرسوم این شب، پیاده و سواره به خانه های خود در حال باز گشتند.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۴ ساعت 5:18 PM توسط سید مصطفی مصطفوی | نظرات
