جامعه شناسی سیاسی بر این باور است که دولت - ملت سازی فرایند پیچیده یی است که در روندی تقابلی بین عوامل و فاکتورهای داخلی و خارجی شکل می گیرد. دولت – ملت ها ساختار سازی منطقی هستند که حول محور یک دولت-کشور (State) شکل می گیرد. فاکتورهایی که در تنوعی از منافع (Interests) و هویت (Identity) تجمع می یابند. مثلت پویای فرهنگ (Culture)؛ قدرت (Power) و اجتماع (Society) در پرتو محیط بین المللی تعیین کننده شرایط آن است. دولت – ملت سازی های نوین که در خلال تحولات اروپا شکل گرفت؛ در جریان دوران کلونی سازی کشورهای دیگر توسط امپراتوری های اروپایی وارد آسیا شد و در مبارزات آسیایی ها علیه این سلطه اروپاییان تشدید و با تلاش نخبگان آسیایی برای مدرن کردن کشورهای شان، دنبال شد.

دیدگاه

چون شر پدید آمد و بر دست و پای بشر بند زد، و او را به غارت و زندان ظالمانه خود برد، اندیشه نیز بعنوان راهور راه آزادگی، آفریده شد، تا فارغ از تمام بندها، در بالاترین قله های ممکن آسمانیِ آگاهی و معرفت سیر کند، و ره توشه ایی از مهر و انسانیت را فرود آورد. انسان هایی بدین نور دست یافتند، که از ذهن خود زنجیر برداشتند، تا بدون لکنت، و یا کندن از زمین، و مردن، بدین فضای روشنی والا دست یافته، و ره توشه آورند.