آه ای دروازههای مرگ همچنان باز بمانید!
دنیا بیصبرانه انتظار عبور کسانی از تو را دارد!
مُخِّلان زندگی، آسایش و سعادت،
برباد دهندگان آرزوهای پاک و انسانی آدمیان،
دیوارهایِ بلندِ در برابر آزادی و کرامت آدمیان،
به آشوب کشندگانِ صلح و آرامشِ دنیا،
جنگ طلبان و ماهیگیران فضای بیچارگیِ آدمیان،
دغلبازانِ خدعهگرِ تمامیت خواه،
دزدانِ داشتههای خدادادی، به غارت برندگانِ حاصل زحمت آدمیان،
و...
آرزوی رفتنشان را دنیا نباید به گور بَرَد!
و تو را چه ترسی از عبور از این دروازهها باید باشد!
وقتی با همهی کاستیهایت، جاودانهای!
تو که رَج رج آینده خود را، خود با دستان خود ساختهایی!
تو را چه ترسی باید، که روزی با ساختههایت سَر کنی!
