ونزوئلا، کودتای نظامی، تمسخر آزادی و استقلال ملتها، قدرتهای جهانی، آموزهها و عبرتها
صبحگاه 13 دیماه 1404، ایرانیان با خبر رویدادی بهت برانگیز (البته قابل پیش بینی) مواجه شدند، که از عملیات "گسترده"و شبانه، و به قول دونالد ترامپ، با "برنامه ریزی خوب" نیروهای نظامی ویژه امریکایی، سخن میگفت، که دست به دخالت کودتاگونه، در کاراکاس پایتخت ونزوئلا زده، و با عملیات ویژه و بمباران هوایی، و پیاده سازی نیرو، رهبر یک کشور کوچک، و البته ناتوان در برابر امریکا، متعلق به امریکای لاتین را، در قلب حوزه کارائیب را دستگیر، و به امریکا بردند، و لابد رژیم او را سرنگون کردند، تا زین پس اپوزیسیون…
ادامه مطلب
دی 12, 1404
53
میانِ بادهای گاه و بیگاه، که خشکم میکند این باد
شانهها میلرزد از هِقهِق، و گاه از لرزِ سرمایی سختُ استخوان سوز، از زمستانی بلندُ سرد، به ویرانی بَرَد، این پا فشاری بر گَلوی خشم، حنُاقیست، در گردنهایِ خَمگَشته، از ترسُ هراسُ شرم. چنان بر باد داد، یک کولهبار از داشتههای دُر و گوهر، سرخُ ارزشمند! زندگی، اکسیرِ بودن، زیرِ گنبدِ پُر رنگ. کدامین دشمنم آورد، این بادِ خزان را، بدین باغِ رنگارنگ، کِه کَردَست این فضا را سرد؟ یک تاریخ، کج خُلقی، دوباره آمدست اکنون، همآره پیش چشمانم، کِه ترکاندهست غمبادِ فِشرده، در دلِ غمگین این آهنگ. شراره…
ادامه مطلب
ادامه جنگ با خارج، تنش در داخل، در سایه استمرار یک سیاست اعتراض برانگیز دیرپا
تداوم تنش و جنگ با داخل و خارج، شیرازه میانهروی، فرزانگی و عقلانیت را در نهادهای تصمیمساز کشور از هم گسسته، و کشور را به سوی هرج و مرج و جنگ برده، و میبرد، و آنچه این مردم در طی سدهها از زیرساختهای علمی، فنآوری و سیستمهای حاکمیتی حاصل از مبارزه دامنهدار خود گردهمآوردهاند را به وزش تندبادهای خزان پائیزی سپرده و میسپارد. تنشی که با مشی انقلابیگری در داخل، ثبات داخلی و حرکت پیگیرانه 160 ساله ملت ایران به سوی آزادی و حق تعیین سرنوشت را به چالش کشیده، و با محور قرار دادن آرمانهای…
ادامه مطلب
ساقی چِه تواند ساخت، با این می و پیمانه؟!
«ما را که بَرَد خانه؟» [1] او کَز خانه برون انداخت؟! من عاشقِ میخانه، او ساقی این خانه، رنج است بدین می هَم، زَهر است بدین ساغر، میخانه و خُمخانه، دادَست مرا رنجی، پردرد چو پیمانه، خواهد که روم سویش، زنجیر زنم لب را، پیمانه به پیمانه! پایانِ این درد است، همراهی خُمخانه؟! درد است میان می، نوشاند زِ پیمانه! عشق است تمامش رنج، فارغ چه سان بودن، از رنج به میخانه! وقتی همهاش رنج است، می، ساغر و میخانه، دَردَست همان درمان، درمان چه سان سازد، این ساغر و میخانه؟! فریاد برآرم من، بر مِنبَر و میخانه،…
ادامه مطلب
در بازی شطرنج توسعه طلبی ارضی باید دیپلمات بود، حفظ ظرف ایران، نقش حاکمیت و مردم
دور جدید کشتار، ویرانی و توسعه طلبی ارضی در قرن 21 را (پس از قرنِ خونین و پر از جنگهای ویرانگرِ جهانی بیستم) این بار، ولادیمیر پوتین، مستبدِ متجاوزِ کاخ کرملین، با آغاز تجاوز به خاک اوکراین، و جداسازی شبه جزیره کریمه [1] از آن، در سال 2014 کلید زد. پوتین صدسال بعد، نقش همان تروریستِ صربی را بازی کرد که ولیعهد اتریش را روی پل شهر سارایوو در سال 1914 ترور کرد، و کلید کشتار میلیونها آدم را، در دو جنگِ ویرانگر جهانی فشرد [2] و با ادامه هجوم به دیگر شهرها و مناطق اوکراین در سال 2022، تخم لق هجوم…
ادامه مطلب
دی 01, 1404
124
شهادت مزدک و مزدکیان، آنانکه اندیشه را کشتند، ایران را بپای چیرگی خود، پیر و فرسوده ساختند
هر سبزه که بر کنار جویی رستهست گویی ز لب فرشتهخویی رستهست پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی کآن سبزه ز خاک لالهرویی رستهست خیام نیشابوری انگیزهها و پیآمد پای نگرفتن قلههای اندیشه در ایران، و هزارهایی شدن تابیدن نور آنان در سرزمین ما. برفهای ماندگار، که در درازای سال، و همچنین در تابستان داغِ نیازِ آدمی، ذخیرهگاه روانماندن دجلههای پر خروش اندیشه و دانش خواهند بود، بر زمینهای بلند فرو خواهند ریخت، و اینجا در سرزمین من، چکادهای اندیشه تا رفتند که پای گیرند و بلندا یابند، و پُر و پیمان…
ادامه مطلب
کشتار در غزه، سودان و اوکراین؛ بستگی دارد کُشنده و کُشته شده کِه باشد! واکنش را این تعیین میکند
کشتار و جنایت در سودان، فلسطین و اوکراین همزمان جریان داشته و دارد، اما واکنش ما بسته به اینکه قاتل و مقتول چه کسانی بودند، متفاوت بود. جهان پیرامون ما دو سه سالی است که همزمان درگیر سه جنگ بزرگ، هولناک و پر از جنایت، کشتار، آوارگی، ویرانی، تجاوز و ظلم بی حد و اندازه در حق بشریت است. تلاشهای صلحجویانه پی گرفته میشود، اما سود آنچنانی نداشته، و روند جنایتآمیزِ جنایتکاران جنگی، همچنان ادامه دارد. جنگ روسیه با اوکرین (۲۰۲۲ تا اکنون) [1] ، جنگ اسرائیل با غزه (2023 تا اکنون) [2] و جنگ داخلی سودان…
ادامه مطلب
تاملی در خدایی شدن انسان، که با خدایی کردن اشتباه گرفته شد
به انسان لگام دریده باید گفت، در این دنیا، فیلت آنقدر یاد عالم والا نکند که چون خداوند، جبار و متکبر شوی، چیرگی خواسته و جُسته، هوسِ آقاییات بر دیگران کند. در زمینِ خدا قدم آهسته زَن، تکبر فرو نِه، چراکه نه تو خدایی، و نه اینجا مُلک خدایی توست! [1] حتی اگر خواستی رنگی خدایی بر خود و زندگیات بِزنی، عقل و اندیشه در کار گیر، و رنگی از رنگینکمان خداوند بردار که بر قامت انسانیات جلوه انسانی دهد؛ آدم باش، چراکه خدایی شدن را، تو باید در انسان شدن دیده و بِجُویی، نه اینکه رنگهایی از خصایص خداوندی…
ادامه مطلب
مسعود پزشکیان گرفتار میدان نخبهکش، و هزارتوی بازی قدرت و سیاست
ریاست جمهوری پزشکیان میرود تا ثابت کند که ساختار قدرت چطور مردان درستکار سیاست ایران را در خود هضم، و به سوی نابودی و بی اثری میبرد. سیستمِ نخبهکش مابانهایی که میرود تا جرات و جسارت را در بین نخبگان کُشته، تا انسان درستکردار و با وفایی جرات ورود در این مسیر را نکند، و راه همواره تنها برای میدانداری ابلهان ناچیز، پوپولیستهای مردم فریب، خیانتکاران به ملک و ملت، دست نشاندگان به باندهای مافیایی و... باز بماند که بله قربانگو، مطیع و فرمانبردار پس پردهاند و دست به روی سینه مجریاند و یا "حاجب…
ادامه مطلب
پرچمهایی مخوف، طلایهداران حملات جدید، که بر بلنداها، ترس را در چشم تودهها میدوانند
مقدمه مترجم (سایت یادداشت های بی مخاطب): برای ما ایرانیان که بارها مهاجمانی با پرچمدارانی در پیشانی سپاهیانی گران، غرق در سلاح، از شرق به غرب، از غرب به شرق، از شمال به جنوب، و یا از جنوب به شمال، از روی اجساد ما گذشتند، و ما را زیر پای خود له…
.












