SJ TheDaily - шаблон joomla Форекс

  

ورود ثبت نام

ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز ورود *

ایجاد حساب کاربری

گزینه های * دار الزامی می باشند.
نام *
نام کاربری *
رمز ورود *
تائیدیه رمز ورود *
نشانی پست الکترونیک *
تائیدیه نشانی پست الکترونیک *
کد امنیتی *
Reload Captcha

تلاش هند برای فروش سلاح به "آسه آن

هو القهاز   نزدیک به دو دهه است که هند به توسعه روابط خود با کشورهای جنوب شرق آسیا که در قالب گروه" آسه آن" گرد آمده اند در چارچوب این سازمان و انفرادی ادامه می دهد که این روابط تا کنون به صورت تجاری خود رابه خوبی نشان داده است ولی به نظر می رسد که هند در حال بر داشتن قدم هایی به جلو  برای اضافه نمودن روابط نظامی با این کشورها می باشد. منطقه یی که در سایه رقابت بین چین و امریکا در صحنه شرق آسیا و به واسطه اختلافات ارضی چین با همسایگانش زمینه بیشتری برای هندی ها فراهم نموده است؛ اکنون کشورهای جنوب شرق آسیا متناسب با مسایل منطقه خود و به فراخور توانشان به نوسازی پتانسیل های نظامی خود خصوصا توان دریایی و موشکی تاکید دارند. سایه تهدید برخورد های نظامی در منطقه دریایی مذکور پیرامون جزایر متعدد مورد مناقشه؛ بازاری را به وجود آورده است که هندی ها نیز به سهم گیری در این بازار می اندیشند و سعی دارند بعد دیگری به ابعاد روابط خود با کشورهای "آسه آن" از طریق فروش سلاح بیفزایند. در این مقاله نویسنده به موارد نظامی ارایه شده توسط هند در نمایشگاه نظامی سئول پرداخته و به علت و علل و موانع روابط نظامی هند و "آسه آن" اشاره دارد.

هند در سایه سیاست "نگاه به شرق" خود، در حال برداشتن قدم هایی است تا حضورش را در بازار فروش سلاح به کشورهای جنوب شرق آسیا افزایش دهد. اواخر اکتبر گذشته سازمان تحقیق و توسعه دفاعی (DRDO) هند و همکاران صنعتی داخلی اش، برای اولین بار یک سری از تولیدات نظامی خود را در خارج از هند، و در یکی از سالن های خاص نمایشگاه ADEX-2013 سئول (کره جنوبی) به نمایش گذاشتند. گزارش هایی همچون فروش سیستم های بومی و پیشرفته ردیابی دریای سونار (sonar) به میانمار (همسایه هند) و همچنین گفتگو با فیلیپینی ها در خصوص فروش دو ناو فریگیت (frigate)؛ در کنار هم، این را به ذهن متبادر می سازد که هند در حال حرکت سریعی برای گذر به فرای روابط موجود با کشورهای "آسه آن" می باشد، که هم اکنون روابط نظامی آنان با هند بر پایه تعمیر، نگهداری و آموزش نظامی با معدودی از آن کشورها است.

طبیعتا به نظر می رسد که عرضه و خریدهای نظامی کنونی و آینده نزدیک کشورهای عضو "آسه آن" از هند بر مواردی از تولیدات ساخت داخل هند استوار خواهد بود، که کشورهای عضو سازمان مذکور به صورت انفرادی بر آن تمرکز خواهند کرد. وجود فاکتوری به نام چین در این رابطه، کشورهای "آسه آن" را به انتقال مواردی رهنمون خواهد کرد که بیشتر به نیروی دریایی آنان مرتبط بوده و از سوی دیگر نیز روابطی که هند بر مبنای عرضه محصولات دفاعی مختلف با اعضای مختلف گروه "آسه آن" دارد بر اساس روابط عملگریانه ی دوجانبه با کشورهای عضو سازمان مذکور خواهد بود، تا روابطی که از کانال گروه منطقه یی "آسه آن" و در چارچوب آن رژیم جمعی برای خود تعریف می کند.

مادامی که بحث سیستم های ردیابی دریایی (سونار) و سلاح های آماده ارایه مطرح باشد، پایه اصلی خواهد بود که برای عرضه زیر سیستم ها نیز بوده و با دیگر بازیگران این عرصه ارتباط خواهد یافت؛ و لذا هند نیاز خواهد داشت که با کشورهایی همچون امریکا و روسیه در این رابطه هماهنگی نزدیکی داشته باشد و در عین حال این کیس ضرورت ورود به سیستم های مختلف کنترل صادرات سلاح را برای هند به وجود می آورد.

انتخاب سئول برای اولین نمایش جدی تولیدات سازمان تحقیق و توسعه دفاعی هند در خارج از کشور، نشانه یی از روابط در حال رشد بین هند و کره جنوبی است (که بحث فروش های نظامی هند در جنوب آسیا را نیز  به جلو خواهد راند)؛ همچنین این امر نشان دهنده هدف قرار گرفتن توسعه مدل روابط دفاعی هند با کشورهای "آسه آن" در راستای "سیاست نگاه به شرق" هند می باشد. همچنان که آقای اویناش چاندر (Avinash Chander) مشاور علمی وزیر دفاع و دبیر مرکز توسعه و تحقیق وزارت دفاع هند در حاشیه نمایشگاه ADEX-2013 سئول عنوان داشت :

"حضور ما در سئول فرصتی جهت یافتن همکار  برای بخش تحقیق و توسعه (وزارت دفاع هند) در راستای تولید و همچنین ایجاد پتانسیل های صادراتی خواهد بود. سیستم های دفاع هندی و ظرفیت های تولید آن به بلوغ لازم رسیده اند.  ما قصد داریم نه تنها سازمان توسعه و تحقیق دفاعی، بلکه تمام ظرفیت های دفاعی خود را که در حال ظهورند را به این میدان بیاوریم."

 اکنون برخی از سیستم های توسعه یافته که در سئول به نمایش گذاشته شده اند از انواع صادراتی حس گرهایی دریایی هستند که در بین نظامیان هند مورد استفاده قرار می گیرند. یک مثال آن سیستم های تولید سازمان تحقیق و توسعه دفاع به نام hull-mounted sonar (HUMSA)  که برای توسعه ناوهای فریگیت کوچک  و شناورهای برون ساحلی (OPVs) کوچک مناسب است. از سوی دیگر آنطور که گزارش شده تعداد متنابهی از سیستم های HUMSA برای ناوگان میانمار صادر شده است  و به نوسازی ناوگان برون ساحلی و اندازه متوسط این کشور از این طریق اقدام شده است. این سونار ها همچنین قسمتی از سری بزرگتری از سونارهاست که به میانمار عرضه شده است، که در گذشته شامل رادارهای رهگیری نوع   BEL-built RAWL-02 Mk III L-band  2D و سیستم های ناوبری تجاری که توسط سری جدید ناوگان Aung Zeya کلاس فریگیت مسلح شده و مخلوطی از سلاح های روسی و  چینی در آن به کار برده شده است.  ناوهای Aung Zeya از نوع ناوهای حمله اولیه می باشند که مسلح به موشک های ضد کشتی روسی KH-35  Uran می باشند.

اهمیت فروش سلاح و سیستم های ساخت هند به میانمار موقعی روشن تر می شود که بدانیم که میانمار در یک مسابقه تسلیحاتی با بنگلادش جهت نوسازی نیروی دریایی قرار دارد که از سال 2008 به دنبال رویاروی ناوهای آن دو کشور شروع گردید که در این رویارویی نیروی دریایی میانمار ظهور خوبی نداشت. این رویارویی ضرورت توسعه ناوگان سطحی میانمار را برایشان در سطحی برابر ناوهای بنگلادشی را روشن کرد. رویارویی سال 2008 بین دو کشور نهایتا با پادرمیانی چینی ها که همچنان به عنوان اولین عرضه کننده تجهیزات نظامی دریایی به دو طرف می باشد، به پایان رسید؛ اما از آن زمان به بعد میانمار تلاش مضاعفی را در راستای تنوع بخشیدن حمامیان خارجی سیستم دریایی خود نموده است؛ این در حالی است که وابستگی بنگلادش به چین در این زمینه افزایش یافته است. نیروی دریایی میانمار خصوصا از اهداف بنگلادش برای دستیابی به زیردریایی ها از طریق چین نگران می باشد این در حالی است که میانمار از لحاظ تجهیزات نظامی ضد زیردریایی ضعیف است و در اینجاست که فروش سیستم های رهگیری سونار دریایی توسط هند به میانمار اهمیت می یابد.

ژنرالThura Thet Swe  به عنوان معاون فرمانده نیروی دریایی میانمار در سفر ماه جولای خود به هند یک درخواست مستقیم برای همکاری در زمینه شناورهای برون ساحلی و همچنین عرضه حس گرهای دریایی و دیگر لوازم نظامی که بتواند نیروی نظامی میانمار را در سطح لازم برای مواجهه مهیا سازد، داشت. روشن است که یانگون (Yangon) انتظار دارد که ناوگان و حس گرهای دریایی داشته باشد که از سیستم های با اصالت چینی و آنچه که بنگلادش در اختیار دارد متفاوت باشد. سفر معاون نیروی دریایی میانمار آقای سو به هند قبل از تمرینات نظامی- دریایی دوجانبه هند و میانمار صورت گرفت که برای اولین بار در خلیج بنگال صورت می گرفت. تمریناتی که شامل موارد دیگری هم بود از جمله حرکت در نزدیکی جزایر کوکو (Coco) که برای مدت های طولانی توسط هندی ها مشکوک به تجهیز به امکانات جاسوسی ساحلی SIGINT چینی ها بود.

 کشور دیگر در انتهای جغرافیای آسه آن، فیلیپین است، ملتی دیگر در بین کشورهای "آسه آن" که روابط نزدیک نظامی را با هند برای خود ترسیم کرده است. سفری که علاقه به توسعه روابط دوجانبه ی بیشتر بین دو کشور را نشان داد، سفر اواخر ماه اکتبر گذشته وزیر امور خارجه هند آقای سلمان خورشید بود که در خلال این سفر امکان ارایه دو ناو فریگیت به نیروی دریایی فلیپین در آن با همتای فیلپینی در مانیل طرح گردید و پیرامون آن گفتگو شد. این موضوع قبلا در خلال دومین نشست کمیته همکاری های دفاعی مشترک هند و فیلپین در دهلی نو مورد مذاکرات بیشتر قرار گرفته و به نظر می رسد در آینده نزدیک محقق شود.

نیاز فیلیپین برای مدرن سازی ناوگانش شاید حساس تر از موضوع کشور میانمار باشد؛ از آنجا که فاکتور چین در این زمینه وجود دارد که محافظت فیلیپین از سرزمین های مورد اختلاف جزیره یی با چین یک نیاز مستقیم به امکانات رو سطحی را برای فیلیپینی ها برجسته تر نموده است. بازدید های بندری و تمرینات عبور و مرور توسط ناوگان دریایی هند در طول سال های گذشته این فرصت مناسب را به ناوگان دریایی فیلیپین داد تا نظری هم به کشتی های جنگی ساخت هند داشته و منفعت خود را در دریافت آن ها ببینند. بنابراین درخواست برای اطلاعات از ناحیه فیلیپینی ها برای دو فروند ناو فریگیت مخصوص و تسلیح شدن آن ها به سلاح هایی شامل موشک های کروز ضد کشتی با برد 50 کیلومتر و زیر سرعت صوت و موشک های خیلی کوتاه برد (نزدیک شش کیلومتر) سطح به هوا (سام)؛  طرح گردد.

البته در حال حاضر صنعت بومی هند نه توان ساخت و نه توسعه موشک های ضد کشتی با سرعت کمتر از صوت و یا توسعه موشک های برد کوتاه سام بومی را ندارد؛ بنابراین امکان فروش ناوهای فریگیت به وسیله هند به فیلیپین تنها با کمک و همکاری طرف سومی میسر خواهد بود که روابطی دایر با هند در مرحله کنونی داشته باشد تا قابلیت ارایه این محصولات را به هند بدهد. هم اکنون هند از دایره رژیم های کنترل فروش تسلیحات به رهبری امریکا خارج است. در این حالت به صورت طبیعی اسراییل به ذهن می آید که می تواند نیاز مانیل را در این زمینه تامین نماید.

تمایل فیلیپین برای داشتن این گونه ناوها همچنین نیاز زمانی 1460 روزه و یا 48 ماهه برای ساخت آنها و این که تنها لنگرگاه کشتی سازی که برای چنین پروژه یی ساخته شد و مناسب می باشد طی ده سال گذشته ساخته و مزایده گذاشته شد. نیازهای بعدی نیز به این معنی است که یکی از واحد های کشتی سازی غیر نظامی هند مزایده این درخواست فیلیپینی ها را عهده دار شود. اگرچه موارد غیر نظامی نیروی دریایی فیلیپین به دست بخش خصوصی کشتی سازی هند افتاد که یک بخش در حال ظهور می باشد ولی این نکته نیز قابل توجه است که ده سال گذشته هیچکدام از آنها چنین پروژه یی را کامل نکرده اند. موفقیت هند در کسب این درخواست فیلیپینی ها به این معنی خواهد بود که نیروی دریایی فیلپین باید خوشحال باشد که کشتی هایش می توانند در زمان مقرر چهل و هشت ماهه که اخیرا سفارش داده شده، توسط کشتی سازی بخش خصوصی هند ساخته و عرضه شود. البته ذکر این نکته نیز لازم است که برنامه های توسعه برخی از موارد اخیر کامل شده و در مورد برخی همچنین با  بخش های کشتی سازی هماهنگی شده است.  در هر صورت طبیعت برنامه های هند برای این پروژه جالب خواهد بود که به تنهایی توسط بخش داخلی هند به انجام نخواهد رسید بلکه طرف سومی نیز در این پروژه ها کمک خواهد نمود.

چنانچه بخواهیم به موضوع سلاح های مربوط به کشتی های نظامی برگردیم، هند می تواند در آینده ارایه موشک های کروز براهموس (Brahmos) سطحی به کشتی های جنگی کشورهای "آسه آن" به عهده گیرد. بنابراین جدای از موضوع به کار گیری تولیدات روس ها که همواره هزینه های لازم برای آن مورد سوال است؛ این نمونه همکاری برای نیروی دریایی فیلیپین در قضاوت پیرامون عرضه این موارد مهم خواهد بود و آنان در این رابطه به قضاوت خواهند نشست و آنان انتظار خواهند داشت که این ظرفیت ها نظامی را با قیمت ارزان دریافت دارند. هند هم به زعم خود انتظار دارد که روابط دفاعی خود را با کشورهای "آسه آن" برقرار نموده ؛ کشورهایی که هم از اقدامات احتمالی نظامی چین و همچنین قابلیت های نظامی کشورهای منطقه خود بیمناکند.

جدای از هزینه ی نهایی که موضوعی مهم  برای کشورهای "آسه آن" (که بودجه متوسطی در این رابطه دارند)، است؛ روابط دفاعی هند با کشورهای "آسه آن" حول موضوعاتی همچون ارایه خط اعتباری و یا احتمال همکاری در تولید و توسعه نیز می چرخد. این کیس خصوصا برای بازیگران مهمتری در "آسه آن" همچون اندونزی و ویتنام مهم تر و مطرح خواهد بود. ویتنام خط اعتباری به مبلغ یکصد میلیون دلار در رابطه با کشتی های برون ساحلی ارایه کرده است و در خواست خود را برای دریافت موشک های براهموس ضد کشتی را نیز طرح نموده؛ همچنان که مالزی نیز به همین صورت است.

در خصوص موشک براهموس باید ازعان داشت که تاکنون هند و روسیه پیرامون صادرات مشترک آن موفق نبوده اند. عدم علاقه روسیه در این زمینه اشاره به حقیقت وجود بازار خارجی موشک های یاخونت یا اونیکس (Yakhont/Onyx)  آن دارد که اساس و چارچوب هوایی براهموس از آن نشات گرفته است. در حقیقت روسیه در سال 2011 سیستم های "باستین-پی" را به ویتنام فروخت که از اجزای آن موشک یاخونت می باشد. از سوی دیگر گزارشات اولیه درخصوص فروش موشک سطح به سطح پریتوی (Prithvi) هند به ویتنام نیز محتمل نمی باشد زیرا هند بر عدم عرضه چنین سیستم های خارج از رژیم کنترل تکنولوژی موشکی (NON-MTCR) به خارج از کشور اصرار دارد. بنابراین در سالن نمایشگاه ADEX-2013  هند در سئول موشک های سطح به سطح تاکتیکی پراگتی (Pragati) برد 60 تا 170 کیلومتر به نمایش گذاشته شد که از موشک های سطح به سطح پراهار (Prahar) که در زمره سلاح های ارتش هند می باشد، نشات گرفته است.

این موشک های که بر اساس رژیم MTCR و موشک های بومی که اکنون برای صادرات ارایه گردیده است قدمی مهم به جلو برای فروش کشتی های برون ساحلی و حس گرهای دریایی است که به صورت مجموعه یی ارایه شد. این بدان معنی است که هند اکنون به دنبال فروش سیستم های تهاجمی است که هم فروش آن با همکاری خارجی اش و هم با نظم رژیم های کنترل صادرات از جمله MTCR مغایرت نداشته و به آن آسیب نرساند. بعلاوه موشک سطح به سطح پراگتی، سازمان توسعه و تحقیق دفاعی هند، موشک هوا به هوای آسترا (Astra) و موشک برد متوسط سطح به هوای آکاش (Akash) که در نیروهای نظامی هند مورد استفاده می باشند از موارد مورد توجه نمایشگاه سئول بودند.

تحولات اخیر نشان می دهد که وزارت دفاع هند که اخیرا متهم به قدم گذاشتن در مسیر اضافه نمودن موضوع صادرت نظامی به سیاست "نگاه به شرق" هند بوده است، اکنون این احتمال را نشان می دهد که دوش به دوش وزارت خارجه این  کشور در این امر دخیل شده است. فاکتور انگیزشی در این رابطه از موضوع نیاز به روشن نمودن هزینه های تولید و توسعه بومی و برآمدن پرونده رشد صنعت پیچیده نظامی هند به وجود آمده است. وزارت امور خارج هند به سهم خود این فروش های نظامی را نتیجه سیاست نگاه به شرق خود می داند که در طول دو دهه گذشته دنبال شده و توسعه یافته است. این فروش ها موضوع پرونده عضویت هند در رژیم های کنترل صادرات نظامی همچون  Waasenaar Arrangement  را تقویت می نماید، رژیم های کنترلی که اکنون هند در برخی موارد ورود خود را در این موارد دنبال می کنند. در نهایت نیز آینده روابط نظامی هند با کشورهای "آسه آن" بستگی به این دارد که هند چگونه بخش های داخلی خود را در این رابطه هماهنگ نماید و این که آیا صنعت هند قادر خواهد که موارد را در کنار هم قرار دهد تا به موقع تولیدات سلاح خود را تحویل مشتریان دهد.

مترجم :   سید مصطفی مصطفوی (دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات هند)

نویسنده :  Saurav Jha  تحلیل گر مسایل انرژی و امنیت

آدرس سایت:    http://thediplomat.com/2013/11/indias-asean-defense-sales-effort/2/

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۲ ساعت 11:51 شماره پست: 358

 

نظرات (0)

امتیاز 0 خارج از 5 بر اساس 0 رای
هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
Rate this post:
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟

دیدگاه من

ارتباطات انسانی شاید از بهترین شاخص های انسانیت ما انسان هاست، که تبلور آن در رویارویی تفکر و تبادل احساسات با دیگران حاصل می شود، امروزه فن آوری های جدید به کمک انسان آمده و شرایطی را فراهم نموده است که بتوان سریعتر و وسیعتر با هم در ارتباط باشیم، نوشته هایم در این سایت، سیاه مشق هایی است که در کلنجار با دل به نوشته در آمده و لزوما درست و یا نادرست نیست.

"آخرین خبر رویتر"