شرق سرزمینی مساعد برای دیکتاتورهای مادام العمر، این بار روسیه

26 دی 1398
Author :  
پیش به سوی نشستن بر تخت مادام العمر قدرت

مقدمه مترجم (سایت یادداشت های بی مخاطب) :

تحولات جاری در روسیه، و آنچه در این سرزمین می گذرد، برای ما ایرانیان نیز مهم است، چرا که روسیه در همسایگی شمالی ماست، و تاریخ ایران از این همسایه سلطه جوی خود ضربات جبران ناپذیری را متحمل شده است، و اکنون گزارش ها از روند خروج قدم به قدم این کشور از دمکراسی، به سوی دیکتاتوری های مادام العمر خبر می دهد.

گرچه دیکتاتوری شرق و غرب نمی شناسد، اما انگار سرزمین های شرق، مستعدترین شرایط را برای رشد نهاد شوم دیکتاتوری از خود نشان داده است، پدیده ایی بد یُمن و نامبارک، که در نهاد هر انسانی وجود دارد، به خصوص افراد زیاده خواه و انسان هایی که خود را مبسوط الید، فارغ از حساب کشی و نظارت، و فوق قانون قرار می دهند، انسان با شاکله ذهنی دیکتاتور مابانه همواره به این سمت سوق داده می شود، تا دیگران را به مهمیز قدرت خود کشد.

شیرینی تکیه بر قدرت بدون پاسخگویی، حتی بسیاری از آزادیخواهان را نیز بعد از پیروزی، به روند دیکتاتوری سوق می دهد، و آزادیخواهان را به دیکتاتورهایی مخوف تر از دیکتاتور سابق تبدیل می کند، نمونه های آن در خاورمیانه بسیار است، اما روس ها در سرزمین های شمالی، ابتدا تحت سیطره حاکمانی به نام سلاطین مخوف تزار زندگی می کردند، و بعد از آزادی از این سیستم متکبر تزاری نیز، انقلاب آنان به حمام خونی منجر شد، که نهایت به دیکتاتوری طبقه و یا حزب کمونیست منجر، و بر این کشور پهناور استوار گردید، و برای هفتاد سال آنان آنقدر ظلم و دیکتاتوری را گسترش دادند، که آنرا به اوج رساندند، و این فرایند نهایتا با فروپاشی نظام شوروی سابق، در سال در دهه 1990 به پایان رسید، و مردم به جان آمده، از این ظلم مضاعف رها شدند، اما امید برای آزادی ساکنان سرزمین های سرد شمالی، انگار رو به افول است، و ولادیمیر پوتین می رود تا جمهوری خالی از معنی جمهوریت را، بر سرزمین روسیه، برای سال های آتی رقم زند و تداوم دهد.

دیروز که ناگهان دولت روسیه به نخست وزیری آقای مدودوف به صورت جمعی و غیره منتظره استعفا دادند، گوش ها تیز شد که چه اتفاقی در پس این استعفا خواهد افتاد؟!! شاید این مقاله اکونومیست [1] بتواند پاسخی روشن به این سوال، باشد :

 

چسبیده بر تخت قدرت،

چگونه ولادیمیر پوتین خود را برای حکومت مادام العمر آماده می کند

جزئیات شفاف نیست، اما نقشه پوتین برای تغییرات در قانون اساسی به نظر می رسد یک راهبرد خروج را دنبال می کند. آقای ولادیمیر پوتین در چه زمینی بازی می کند؟ 25 دیماه 1398 رئیس جمهور روسیه، دنبال کنندگان مسایل حول و حوش کاخ کرملین را متعجب و سورپرایز کرد، او در سخنرانی معمول سالانه خود از اصلاح بنیادی در قانون اساسی روسیه، و یک رفراندوم در این خصوص (که هنوز دوره انجام آن ناروشن است) خبر داد.

این اعلام شگفت انگیز و ناگهانی، سریعا دنبال شد. نخست وزیر روسیه آقای دیمتری مدودوف [2]هم با تمام اعضای کابینه اش استعفا دادند. همچنانکه اکنومیست منتشر کرد، دلایل آقای مدودوف برای این بیرون پریدن ناگهانی از دولت، و جابجایی او با یک تکنوکرات، روشن نیست، و در ابهام قرار دارد.

برای دانستن این که چه چیزی در جریان است، باید با یک حقیقت ساده آغاز نمود. در طول 20 سال گذشته رژیم آقای پوتین تعداد زیادی را کشته، اختلاس های میلیارد دلاری زیادی هم داشته است، تا این امر را روشن نماید که قصدی برای تحویل قدرت موثر، به صورت صلح آمیز و خودخواسته ندارد.

بر اساس مفاد قانون اساسی موجود روسیه، او نمی تواند جایگاه ریاست جمهوری روسیه را بعد از پایان سال 2024 که دوره حاضر ریاست جمهوری او به پایان می رسد، به عهده گیرد، چرا که این قانون اجازه نمی دهد، کسی بدین مقدار و بعد از دو دوره پشت سر هم، در قدرت بماند.

بنابراین همه بر این باورند که یک راه، برای بازی او وجود دارد، تا پوتین بتواند در بالای هرم قدرت در روسیه بماند، و اکنون ایشان در روند این بازی قرار گرفته است. اولین دوره از دو دوره حضور پوتین در قدرت، از سال 2000 تا 2008 به پایان رسید، بعد از این دوره، او به عنوان نخست وزیر روسیه انتخاب، و در قدرت ماند، که در این دوره آقای مدودوف به عنوان یک رییس جمهور خنثی بر جای پوتین در مقام ریاست جمهوری نشست.

در سال 2012 آقای پوتین دوباره به جایگاه خود، یعنی ریاست جمهوری بازگشت، و برای بار دوم در این دوره از سال 2018 به عنوان رییس جمهور روسیه انتخاب گردید، اما مشکلی که می ماند این است که، مقام ریاست جمهوری اش در سال 2024 به پایان می رسد.

ما اکنون به روشنی نمی دانیم. گزینه اول، آقای پوتین برای اینکه دوباره به مقام نخست وزیری بازگردد، و بعدا بتواند به ریاست جمهوری روسیه انتخاب شود، چیست؛ مشکلی که برای تحقق این روند وجود دارد، یک دلیل برای این اتفاق است، او در بیانات خود از یک چینش جدید در قدرت روسیه سخن به میان آورد، که در جستجوی ایجاد این شرایط، خیلی مهم است، و آن قدرت کامل در انتخاب کابینه (موضوعی که بتواند تایید پارلمان روسیه را دریافت دارد، که حزب متحد روسیه ی وفادار به آقای پوتین بر آن کنترل دارد)، اولا و ارجح این است که اجازه دهد تا رییس جمهور آنها را بچیند.

گزینه دیگر، بیشتر به نظر می رسد، آقای پوتین به دنبال ادامه کنترل خود بر قدرت به وسیله ادامه تسلط پنهان تعریف شده بر قدرت، از طریق تسلط بر بدنه ایی قدرتمند به نام شورای کشور است، که (به صورت خنده داری) آقای پوتین در سخنرانی خود بدان اشاره کرد، که باید قدرت بیشتری به صورت بازسازی شده و دوباره چینش شده، به آن شورا داده شود. 

در حقیقت، و در عالم واقع جزئیات این فرایند، موضوع مهم این بحث نیست. نظام فعلی روسیه دیکتاتوری ایی است، در لباس مبدل دمکراسی. پیروزی های انتخاباتی آقای پوتین حرف و حدیث های زیادی را برای سال های حاوی رشد اقتصادی بر انگیخته است (که اکنون به پایان خود با فساد، عدم رقابتی بودن نزدیک می شود، پایان روزهای روشن درآمد نفتی، تحریم های غربی، که به دنبال الحاق شبه جزیره کریمه در سال 2014 به روسیه، به دنبال داشت) و همچنین شهرت او برای بازیافت قدرت مطلق دوره شوروی سابق، در حال افول است.

اما آقای پوتین مجبور است تا حتی از طریق کنترل بیشتر بر تلویزیون ملی روسیه، و بی آبرو کردن کاندیداهای اپوزیسیون مشهور خود، و اضافه کردن قدرت و شهرت به احزاب رام و اهلی شده از اپوزیسیون، و دستگیری، و فشار بر کسانی که در اپوزیسیون به اندازه کافی بر اعمال او رام و اهلی نیستند، کار خود را از این به بعد پیش ببرد. قتل و ترور بزرگان از اپوزیسیون، راهی نیست که در مسابقه کسب قدرت در سر بپروراند.

این که آقای پوتین چگونه و با چه روشی حضور خود را در راس قدرت تضمین خواهد کرد، از طریق تکیه بر کرسی ریاست جمهوری، نخست وزیری، یا رییس شورای کشور، و یا رییس انجمن ملی گذار [3] و...، او به راحتی می تواند، بر محدودیت های زمانی در تحدید دوره های تکیه بر قدرت ناشی قانون اساسی روسیه غلبه کند، و در قدرت کشور باقی بماند، و این روش ها تفاوت چندانی برای روسیه ایی که می باید در دمکراسی و مردم سالاری واقعی خود باقی بماند، ندارد.

کسی نمی داند که قانون اساسی جدید روسیه چگونه شکل خواهد گرفت، و یا خواهد بود. این آقای پوتین است که در این خصوص تصمیم خواهد گرفت، همچنان که قبلا نیز دیکتاتور مابانه اقداماتی انجام داده بود، و اینکه در قانون اساسی جدید، محدودیت دوره های حضور در قدرت باقی خواهد ماند، و یا اینکه آقای پوتین نیز همانگونه که آقای دنگ شیاپینگ (رهبر چین)، بعد از کناره گیری از قدرت در سال 2018 انجام داد، او نیز بر همه محدودیت ها، با هم فایق خواهد آمد (البته پوتین می گوید نمی خواهد این مسیر را انجام دهد).

آقای شیائوپینگ برای تداوم حضور خود در قدرت بعد از پایان دوره ریاست جمهوری اش در چین، حتی خود را با انجام رفراندم هم آزار نداد، و هدایت تغییرات را اینگونه رقم زد که به او اجازه می داد، بدون هیچگونه قیدی، در یک حرکت رو به جلو و از طریق کسب آرای کنگره ملی خلق چین با 2959 رای از 2964، و در قدرت اصلی بماند.

مدل دیگر پیش روی آقای پوتین، مدلی است که توسط قزاقستان به او پیشنهاد می شود، جایی که نورسلطان نظربایف، که اولین رییس جمهور کشور مستقل قزاقستان در سال 1990، بعد از فروپاشی شوروی انتخاب شد، او بعد از حضور در قدرت، سال گذشته ریاست جمهوری را به دیگری واگذار کرد، و به عنوان رهبر حزب حاکم، و به عنوان صاحب عنوان "رهبر ملت"، همچنان در قدرت اصلی قزاقستان باقی ماند.

امریکا باید روزی علیه این نحوه تحریف و بازی انتقال قدرت سخن گوید، تحت ریاست جمهوری دونالد ترامپ کار اندکی صورت خواهد گرفت؛ چرا که رییس جمهور امریکا، در پنهان اینگونه رهبران قدرتمند را می ستاید، اتحادیه اورپا نیز به نظر نمی رسد بیش از یک طرف ساکت عمل کند، در حالی که آقای پوتین خود را به تخت قدرت چسبانده است و این چنین در حال قدرت گیری مادام العمر است، آنکه سخن گفت، کشور چین است که او نیز وابسته به عرضه گاز روسیه است. لذا در این شرایط اتوکرات های جهانی باید با چشم های باز شاهد وقایعی باشند که در مسکو در جریان است، و اینکه آیا آقای پوتین می تواند به آنان هدیه مفیدی از طریق گسترش قدرش بدهد یا خیر، برای معتقدین به دمکراسی در تمام جهان، تنها این امید باقی است که حتی دیکتاتورهای مادام العمر نیز نمی توانند تا ابد زنده بمانند، و روزی از طریق مرگ، خواهند رفت."

[1] - How Vladimir Putin is preparing to rule for ever که در 15 ژانویه 2020 (25 دیماه 1398) منتشر شد.

[2] - Dmitry Medvedev

[3] - National Bridge Association

به اشتراک بگذارید

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
سید مصطفی مصطفوی

پست الکترونیکی این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

نظرات (7)

This comment was minimized by the moderator on the site

از دموکراسی‌سازیِ آتنی تا دموکراسی‌بازیِ روسی؛ نگاهی به اصلاحات قانون اساسی در روسیه

Posted: 11 Jul 2020 11:45 AM PDT سعید رضادوست

۱. هانا آرنت در کتابِ «ریشه‌های توتالیتاریسم» با تفکیکِ استبداد از توتالیتاریسم تأکید می‌کند «استبداد یک صورت سیاسی است که شبیه به برهوت است و واجد شرایطی است که زندگی انسان را دشوار می‌کند. امّا توتالیتاریسم یک “توفان شن” است که همه‌ی زندگی را مدفون و جهان را خفه و محو و نابود می‌کند.» واتسلاو هاول با فرارفتن از اندیشه‌ی آرنت، از ایده‌ی «پساتوتالیتاریسم» پرده برمی‌دارد که تردستانه رویّه‌ی دموکراسی را به بازی گرفته و اقتدارگرایان را بر صدر می‌نشاند. نظامی که در قالب «یک دیکتاتوریِ بروکراسیِ سیاسی» می‌خواهد جامعه را از نظر اقتصادی و اجتماعی یکدست و همسان کند. نظامِ پساتوتالیتر خواهان «وانهادن عقل و وجدان به مرجعی بالاتر» بوده و به صراحت مدّعی است که «صاحبِ قدرت، صاحبِ حقیقت هم هست.» نظامِ پساتوتالیتر، ابتدا “مردم” را به “ملّت” بدل می‌کند و سپس با ادّعای نمایندگیِ انحصاری از جانب این ملّت سخن می‌گوید و برای هر فرد نقشی ویژه معیّن می‌سازد. حال اگر فردی از گلیمِ نقشِ تعیین شده‌اش گامی فراتر بگذارد، متعدّی به حریمِ نظام شمرده می‌شود و باید مجازات گردد زیرا هرگونه تعدّی و نادیده‌انگاریِ مرزهای از پیش تعیین شده، انکارِ حقیقیِ نظام به حساب می‌آید.

۲. ولادیمیر پوتین در سن ۶۷ سالگی و در حالی که دو دهه است به عنوان رئیس‌جمهور یا نخست‌وزیر قدرت را در روسیه به انحصار خویش درآورده، طی برگزاری یک همه‌پرسی موفق شد اصلاحاتِ مورد نظر خویش در قانون اساسی را به رأی بگذارد و زمینه را برای تداومِ قدرتِ انحصاری‌اش برای ۱۶ سال دیگر نیز به دست آورد. بدین‌ترتیب او با تکیه بر این‌که بیش از ۷۸ درصد شرکت‌کنندگان در این همه‌پرسی به اصلاحاتِ مورد نظر او رأی داده‌اند، جوازِ تمدید حضورش را بر منصبِ قدرت تا سال ۲۰۳۶ به دست آورد. در خبرها گفته شده است که همزمان با برگزاری این همه‌پرسی، به دستور پوتین به تمامی خانواده‌هایی که دارای فرزند هستند ۱۰ هزار روبل(معادل ۱۴۰ دلار) پرداخت شده است. امّا اگر حتی این شبهه‌ی توزیع پول به قصد تأثیرگذاری بر نتیجه‌ی انتخابات نیز نبود، آیا همه‌پرسیِ مزبور از وجاهتِ حقوقی برخوردار بوده است؟

۳. برجسته‌ترین نماد دموکراسی، مراجعه به آرای عمومی است. از این راه، کوشش می‌شود تا همه‌ی شهروندان در ساختِ قدرت احساس مشارکت کنند و حق تعیین سرنوشت خویش را داشته باشند. رأی‌گیری، نماد برگزیدن رویّه‌ای دموکراتیک است اما نمی‌توان وجود دموکراسی را به صرفِ انجام رأی‌گیری فروکاست. رأی‌گیریِ دموکراتیک بیش از آن‌که یک فرم باشد، راهی است برای نشان دادن اراده‌ی اکثریّتی که خواسته‌هایی مبتنی بر حقوق، عدالت و انصاف دارند. رأی‌گیری پشتوانه‌ای است برای استقرار و استمرارِ حکومتِ قانون و حکومتِ قانون تبدیلِ قدرت به صلاحیتی نهادین است که به وسیله‌ی حقوق، محدود و محصور شده باشد. فلسفه‌ی حکومتِ قانون، محدودتر و پاسخ‌گو ساختنِ قدرتِ دولت‌هاست. دولت‌هایی که «شرّ لازم» به شمار می‌آیند. از یک‌سو نمی‌توان حکم به بی‌دولتی در جوامعِ مدرن داد و از دیگرسو باید در راستای محدودسازی و پاسخ‌گویی و مسئولیّت‌پذیری این دولت‌ها گام برداشت.

۴. یکی از پیش‌فرض‌های حقوق اساسی «اصل تناوب قدرت» و «محدودیت دوره‌ی زمام‌داری» است. بدین معنی که طول دوره‌ی زمام‌داری هر شخصِ حاکم باید محدود به زمانی معقول و مشخص باشد تا گمان نرود که او با یک‌بار دست‌یافتن به کرسی قدرت می‌تواند ریشه‌اش را چنان در خاکِ آرزوهایش فرو برد که هیچ‌کس را یارای درآوردنش نباشد. از جمله ویژگی‌های نظام‌های پوپولیستی همین است که مدعی‌اند با تکیه بر آرای عمومی به حکومت مشغول‌اند، حال آن‌که ایشان با «ربودن تشکیلاتِ دولتی» و با تکیه‌ی بر رأی‌گیریِ فرمالیته، «سرکوب نظام‌مند جامعه‌ی مدنی» و «ادّعای انحصاریِ نمایندگی از سوی مردم»، گویِ قدرت را بی حد و مرز در دستان‌شان گرفته‌اند تا هرگونه که اراده کنند آن را به گردش در‌آورند. جالب این‌جاست که اگر ناظری از بیرون به این حکومت‌ها بنگرد هیچ‌گاه درنمی‌یابد سبب نالشِ همواره‌ی مردم چنین جامعه‌ای چیست و چرا از دستِ حاکمانِ اقتدارگرای‌شان به ستوه آمده‌اند. چرا که ایشان تمام ظواهرِ دموکراسی همچون رأی‌گیری، انتخاباتِ مکرر، مجلس نمایندگان، نهاد ریاست‌جمهوری و … را در اختیار دارند اما با این وجود از توسعه‌ی همه‌جانبه‌ی برآمده از رویه‌ی دموکراتیک بی‌بهره مانده‌اند. پاسخ در نبودِ «حکومتِ قانون» است. حکومتِ قانون، اجازه نمی‌دهد دموکراسی به بازیچه‌ی اقتدارگرایان بدل شود و چنان‌که در نوشتاری دیگر آورده‌ام نمی‌گذارد پدیده‌ی «دموکتاتوری» به وجود آید. دموکراسی‌هایی که به دردِ حفظ ظاهرِ دیکتاتورها می‌خورد.

۵. همه‌پرسیِ اخیر در روسیه، چیزی نیست مگر گامی بلند در راستای یکدست‌تر ساختن آن جامعه و پیش تاختن در جاده‌ی دموکتاتوری.

روسیه اکنون بدل به جامعه‌ای «پساتوتالیتر» شده است و پوتین با بدل ساختنِ «مردم» به «ملّت»، ادعای نمایندگیِ انحصاری از سوی ایشان را دارد. او با اصلاح قانون اساسی بر اساس پسندِ خویش و فراهم‌ساختنِ امکان حضورش تا ۱۶ سال دیگر در منصب ریاست جمهوری، اصول «تناوب قدرت»، «محدودیت دوره‌ی زمام‌داری» و «حکومت قانون» را به کلی زیر پا گذاشته و از دموکراسی چیزی جز پوسته‌ای خشک باقی نگذاشته است. در چنین وضعیتی دموکراسی بدل به ملعبه‌ای شده است در اختیار بازی‌گردانان. در مدلِ «دموکراسی‌بازیِ روسی»، مردم «زیرِ سقفِ دروغ»، می‌مانند، می‌میرند و می‌پوسند. چه ۷۸ درصد رأیِ موافق برای اصلاحاتش گرفته شود و چه افزون بر آن!

This comment was minimized by the moderator on the site

همه‌پرسی برای تمدید دوره ریاست جمهوری در روسیه آغاز شد

رأی‌گیری یک‌هفته‌ای برای تصویب متمم‌های پیشنهادی در قانون اساسی روسیه صبح پنج‌شنبه در روسیه آغاز شد.
هدف اصلی از این همه‌پرسی تمدید دوره ریاست جمهوری از دو دوره به چهار دوره ذکر شده است.
در صورتی‌که متمم پیشنهادی تصویب شود ولادیمیر پوتین ۶۷ ساله که در دو دهه اخیر رهبری کشور را در دست داشته می‌تواند تا سال ۲۰۳۶ میلادی، ۱۶ سال دیگر، به‌عنوان رئیس‌جمهور روسیه رهبری کشور را در اختیار بگیرد.
هر دوره ریاست جمهوری در روسیه شش سال است و رئیس‌جمهور می‌تواند حداکثر برای دو دوره پیاپی انتخاب شود.
متمم‌های پیشنهادی در پارلمان روسیه و دادگاه عالی قانون اساسی تصویب شده و به امضای ولادیمیر پوتین رسیده‌اند. همه‌پرسی هفته جاری برای کسب تأییدیه شهروندان روسیه است.
به گزارش خبرگزاری‌های بین‌المللی، احزاب مخالف نتوانسته‌اند رأی‌دهندگان را برای تحریم رای‌گیری بسیج کنند و دولت هم با استفاده از اختیارات خود تلاش می‌کند تعداد بیشتری از مردم را پای صندوق‌های رای بکشاند.
متمم پیشنهادی دیگری که به رأی گذاشته شده منع ازدواج همجنس‌گرایان در روسیه است.

This comment was minimized by the moderator on the site

ولادیمیر پوتین راه را برای ریاست‌جمهوری مجدد در روسیه هموار می‌کند Posted: 12 Mar 2020 03:10 AM PDT

ولادمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، احتمال نامزدی مجدد در انتخابات سال ۲۰۲۴ را رد نکرده است.
اما او روز سه‌شنبه در پارلمان این کشور گفت که این کار منوط به نظر مساعد دادگاه قانون اساسی خواهد بود. پیشنهادی که از طرف یکی از نمایندگان پارلمان مطرح شده است تعداد ادوار ریاست‌جمهوری آقای پوتین را “مجددا صفر می‌کند”.
به این ترتیب آقای پوتین ۶۷ ساله می‌تواند با پیروزی در دو انتخابات ریاست‌جمهوری دیگر تا سال ۲۰۳۶ در قدرت بماند.
این مامور سابق کاگ‌ب ۲۰ سال است که قدرت را در این کشور در دست دارد.
مجلس سفلای روسیه، دوما، روز چهارشنبه در حالی که داشت برای آخرین بار طرح تغییر قانون اساسی را بررسی می‌کرد، پیشنهاد “صفر کردن دوباره” را به آن افزود و سپس آن را تصویب کرد. این طرح قرار است در ادامه برای بررسی به مجلس اعلا فرستاده شود. نماینده‌ای که این پیشنهاد را مطرح کرده است وانتینا ترشکوا، نخستین فضانورد زن و از حامیان سرسخت آقای پوتین است. پارلمان روسیه عمدتا از نمایندگان طرفدار آقای پوتین تشکیل شده است. انتخاب آقای پوتین به عنوان نخست‌وزیر بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ به او اجازه داد تا بدون نقض محدودیت دو دوره‌ای ریاست‌جمهوری در اوج قدرت باقی بماند. در آن دوره متحد نزدیکش دمیتری مدودف رئیس‌جمهوری روسیه بود. روسیه قرار است تکلیف تغییرات در قانون اساسی را روز ۲۲ آوریل از طریق “همه‌پرسی عمومی” مشخص کند. این تغییرات می‌توانند توازن قوا بین ریاست‌جمهوری و پارلمان را به میزان قابل توجهی تغییر دهند. مقامات مسکو تصمیم گرفته‌اند که به خاطر شیوع ویروس کرونا هرگونه تجمع بیش از ۵ هزار نفر را ممنوع کنند. اما شخصیت‌های مخالف دولت می‌گویند که این ممنوعیت صرفا به منظور بستن دهان کسانی است که به ادامه ماندن آقای پوتین در قدرت اعتراض دارند.
به گفته آقای پوتین، این پیشنهاد جدید به این معنی است که “محدودیت‌ها برای هر فرد، هر شهروند، از جمله رئیس‌جمهور فعلی، برداشته خواهد شد و آن‌ها می‌توانند در انتخابات آینده که طبیعتا آزاد و رقابتی خواهد بود شرکت کنند.” او گفت که این تغییرات در صورت تایید شهروندان در همه‌پرسی ۲۲ آوریل و “نظر مساعد دادگاه قانون اساسی نسبت به قانونی بودن پیشنهاد صفر کردن تعداد ادوار” می‌تواند عملیاتی شوند. پیشنهاد دیگری نیز مطرح شده بود که صرفا قانون محدودیت دو دوره‌ای را برمی‌داشت، اما آقای پوتین گفت که “مصلحتی” در این کار نیست و آن را رد کرد. او در عین حال گفت که برخلاف پیشنهاد یکی دیگر از نمایندگان نیازی به برگزاری انتخابات زودهنگام مجلس نیست.
ارائه ناگهانی پیش‌نویس این تغییرات از طرف او در ماه ژانویه به بحث‌های شدیدی پیرامون تغییر قانون اساسی منجر شود. پیشنهاد او این بود که برخی از اختیارات رئیس‌جمهوری به پارلمان محول شود. او در سخنرانی روز سه‌شنبه خود اظهار داشت که “ریاست‌جمهوری مقتدر قطعا ضروری است”، ولی اضافه کرد که مجلس دوما “باید قدرت بیشتری داشته باشد”. به گفته او، دلیل و الزام این تغییرات “تقویت حاکمیت، ارزش‌ها و سنت‌های ما” در دنیایی است که دارد دچار تغییرات اساسی می‌شود، از جمله چالش‌های جدیدی نظیر فناوری دیجیتال و ویروس کرونا. او گفت که روسیه در درازمدت “محتاج این ضمانت است که می‌توان افراد در قدرت را به طور منظم عوض کرد” و تاکید کرد که “انتخابات باید آزاد و رقابتی باشد”. او همچنین نظام پارلمانی غربی را مناسب ندانست و گفت که “بعضی از کشورهای اروپایی سال‌هاست که نمی‌توانند دولت تشکیل دهند.”
تحلیل سارا رینزفورد، گزارشگر بی‌بی‌سی در مسکو:
ولادمیر پوتین چندین بار اعلام کرده بود که نمی‌خواهد در قدرت بماند. برای همین تمام سعی خود را کرد تا بی‌علاقه به نظر برسد و با این پیشنهاد به عنوان تقاضایی “از پایین” برخورد کند. با این حال، او تاکید کرد که ثبات در این دوره “پرآشوب” لازم است، گویی که روسیه هنوز به اندازه کافی برای تغییر رئیس‌جمهوری پیشرفت نکرده باشد. خیلی‌ها مشکلی با این ایده نخواهند داشت. شاید از آقای پوتین خوششان نیاید، اما از او بدشان هم نمی‌آید. خیلی از مردم به او به چشم رهبری قدرتمند نگاه می‌کنند که در برابر غرب ایستاده است. حرف دیگری هم زیاد به گوش می‌رسد، این است که جایگزینی برایش وجود ندارد. اما این حرکت خطرهایی هم برای کرملین خواهد داشت. حالا به نظر می‌رسد که تنها هدف روند اصلاح قانون اساسی تضمین آینده آقای پوتین بوده است، و این به مخالفان اجازه می‌دهد تا نسبت به موضوعی مشخص اعتراض کنند. بار آخری که می‌خواست جایش را موقتا با نخست‌وزیرش عوض کند و در قدرت بماند، ما شاهد اعتراضات خیابانی بزرگی بودیم. چشم‌اندازی که حالا در برابر منتقدان آقای پوتین قرار دارد ماندن او در قدرت تا بعد از ۸۰ سالگی است./ بی‌بی‌سی

This comment was minimized by the moderator on the site

نویسنده مشهور روس جناب تولستوی در مورد ظلم تزارها که دیکتاتورهای قبل از رژیم دیکتاتوری کمونیسم در شوروی بودند، می نویسد:
"قدرت دیکتاتورها را کور می کند. آنها همه را حامی و طرفدار خود می بینند، در حالی که مردم چشم انتظار روز انتقام هستند "

This comment was minimized by the moderator on the site

پوتین ایده ریاست‌جمهوری مادام‌العمر را رد کرد

This comment was minimized by the moderator on the site

درود بر شما! مهم نیست که چه چیز را رد و یا تایید خواهد کرد، اما این گزارش از "راهبرد خروج" سخن می گوید، و این که چه تغییراتی در حال ایجاد است تا ایشان در نقطه ایی قرار گیرد که آن نقطه قدرت ایشان را بر روسیه آینده تضمین کند، تغییرات قانون اساسی نیز زمینه چینی این خروج ایشان از ریاست جمهوری است. بله آقای پوتین تا سال 2024 فقط می تواند در مقام ریاست جمهوری بماند، طبق قانون فعلی 16 سال بوده و دیگر در آن نمی تواند بماند، به همین دلیل یکی از طرح ها تشریفاتی کردن این مقام ریاست جمهوری است که تا کنون مهمترین بوده است. یک ضرب المثل فارسی هست که "دیگی که دیگر برای ما نمی جوشد، زین پس کله سگ در آن بجوشد"

This comment was minimized by the moderator on the site

یورو نیوز) ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، میخائیل میشوستین، رئیس امور مالیات فدرال این کشور را که نامی کمتر شناخته شده در خارج از کشور است به عنوان نخست وزیر جدید روسیه معرفی کرد.
دیمیتری مدودوف، نخست وزیر روسیه روز چهارشنبه استعفا داد و با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که استعفای دولت وی با این هدف صورت گرفته است که دست رئیس جمهوری پوتین برای ایجاد تغییرات مورد نظرش برای اصلاح قانون اساسی باز باشد.
مخائیل میشوستین، ۵۳ ساله دارای تحصیلات مهندسی است و به مدت طولانی در پست‌های ارشد نهادهای دولتی در روسیه خدمت کرده است.
استعفای دولت روسیه اندکی پس از آن صورت گرفت که ولادیمیر پوتین خواستار برگزاری همه‌پرسی در کشور شد تا بخش مهمی از قدرت از سیستم فعلی ریاست جمهوری به پارلمان منتقل و رئیس جمهوری به مقامی تشریفاتی تبدیل شود.
قرار است پارلمان روسیه روز پنجشنبه نامزدی میخائیل میشوستین را مورد بررسی قرار دهد. مرحله نمایشی برای تایید نخست وزیر جدید، زیرا اکثریت نمایندگان دومای روسیه را حامیان ولادیمیر پوتین تشکیل می دهند و می توان گفت تایید میشوستین بعنوان نخست وزیر جدید قطعی است.
طرح اصلاح قانون اساسی روسیه در حالی در روسیه کلید می خورد که با پایان ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین در ۲۰۲۴ و بر اساس قانون اساسی فعلی او دیگر نمی تواند در انتخابات شرکت کند.
مخالفان ولادیمیر پوتین می گویند که طرح او برای اصلاح قانون اساسی نوعی برنامه‌ریزی پوتین برای شرایط پس از ۲۰۲۴ است. احتمال می رود که اصلاح قانون اساسی روسیه در مسیر پیش رود که با انتقال بخش مهمی از قدرت به نخست وزیر، راه را برای نخست وزیر شدن ولادیمیر پوتین باز کند.
اصلاح قانون اساسی همچنین با هدف تقویت نقش فرمانداران مناطق، منع اجازه اقامت اعضای دولت و قضات در خارج از کشور و شرط اقامت ۲۵ سال گذشته نامزد ریاست جمهوری در روسیه صورت می گیرد.
در اصلاحیه جدید، رئیس دولت حق عزل هر یک از ازعضای دولت را دارد و روسای کلیه ساختارهای امنیتی را منصوب خواهد کرد.

There are no comments posted here yet

نظر خود را اضافه کنید.

  1. Posting comment as a guest. Sign up or login to your account.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟

دیدگاه

ارتباطات انسانی شاید از بهترین شاخص های انسانیت ما انسان هاست، که تبلور آن در رویارویی تفکر و تبادل احساسات با دیگران حاصل می شود، امروزه فن آوری های جدید به کمک انسان آمده و شرایطی را فراهم نموده اند که بتوان به طور سریع و وسیع با هم در ارتباط باشیم، نوشته هایم در این سایت، سیاه مشق هایی است که در کلنجار با دل، به نوشته در آمده و لزوما درست و یا نادرست نیست.

کامنت ها

حج یکی از احکام واجب در اسلام است، و بر مسلمانان فرض شده...
امانت دارِ امام ع باش، نه اسیرِ رسوم ! محمّد حسین کریم...